WO II
WO II
Het niemandsland
This lesson contains 2 slides, with text slides.
Lesson duration is: 50 minItems in this lesson
WO II
Het niemandsland
Zandzakken waren gevuld met aarde en modder om de soldaten te beschermen. Dit zorgde voor een soort muur.
Toen de oorlog begon, waren er nog voldoende voedselvoorraden voor alle soldaten, maar naarmate de oorlog vorderde, was er steeds minder (goed) voedsel.
Wanneer de soldaten niet in gevecht waren, speelden ze vaak kaarten.
De soldaten hadden veel last van ongedierte, zoals ratten en vlooien. Tussen de gevechten door hielden sommigen zich bezig met het vangen en doden van ratten.
De honden boden niet alleen gezelschap aan de soldaten, maar brachten ook de boodschappen tussen de loopgraven.
Soldaten sliepen vaak alleen overdag. De nacht was de ideale tijd om te spioneren op de loopgraven van de vijand.
Met een periscoop konden soldaten de vijand bespieden zonder hun leven in gevaar te brengen. Dit optische instrument maakt gebruik van twee lenzen om een beeld van boven de loopgraaf weer te geven.
Duizende brieven en dagboeken van soldaten uit de Wereldoorlogen zijn bewaard gebleven. Dit zijn belangrijke en waardevolle bronnen van informtie.
Voor de veiligheid van de soldaten waren de loopgraven niet recht. Deze hadden bochten.
Het bewaken van de loopgraven was één van de meest belangrijkste taken. In slaap vallen tijdens de wacht werd zwaar bestraft.
Naast vechten en de wacht houden, waren er in de loopgraven nog genoeg andere vervelende taken. Zoals, bijvulen van zandzakken, het repareren van prikkeldraad of het legen van de latrines (toiletten).
In vier jaar tijd is het gebied tussen de loopgraven volledig veranderd. Het is een niemandsland geworden.
Ergens in de verte zit de vijand in gelijkaardige loopgraven. Daar spelen zich dezelfde taferelen af als in deze loopgraaf.
Op het niemandsland stonden vaak ook prikkeldraad en andere voorwerpen. Deze remde de soldaten en voertuigen af wanneer ze het niemandsland wilde oversteken.
