Les 8. Islam als Wereldrijk: Verspreiding en Culturele Invloed.

• Godsdienst
• Levensbeschouwing
• Middelbare school
• havo, vwo
• Leerjaar 4

Islam als wereldrijk

Deze LU is gebaseerd op de schilderijen vanPieter Brueghel. Hij  schilderde taferelen geïnspireerd op de klassieke oudheid en Bijbelse taferelen. Het beroemdste schilderij van Pieter Bruegel is 'De toren van Babel' uit 1563, dat tegenwoordig te bewonderen is in het Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam.

Leerdoelen

• Je kunt begrijpen wat de belangrijkste gebeurtenissen en ontwikkelingen in het islamitische rijk van 661 tot en met Atatürk waren.
  
• Je krijgt inzicht in de politieke, culturele en religieuze aspecten van dit tijdperk.
  
• Je bent instaat om verbanden leggen tussen historische gebeurtenissen en hun impact op de hedendaagse wereld.

661. Twee stromingen binnen de Islam

Moe'awija leider van de soennieten. (clangenoot van Othman)

Ali leider van de sjiieten. 

In 661 na Christus vonden er belangrijke gebeurtenissen plaats binnen de islamitische geschiedenis die leidden tot de splitsing in twee belangrijke stromingen:

Sunnisme: Na de dood van de vierde kalief, Ali ibn Abi Talib, ontstond er een schisma tussen de aanhangers van Ali (de sjiieten) en de meerderheid van de moslims die de kalief Abu Bakr, Omar en Uthman steunden. De meerderheid, die zich later als soennieten zou identificeren, steunde de rechtmatigheid van de kaliefen en de opvolging van de kaliefen door consensus en verkiezingen. Ze hechten veel waarde aan de overleveringen van de profeet Mohammed, bekend als de Hadith, en de consensus van geleerden in de rechtspraak.

Sjiisme: De sjiieten geloven dat Ali, de schoonzoon en neef van de profeet Mohammed, de rechtmatige opvolger was na zijn dood, en dat de leiderschapslinie door zijn nakomelingen, de imams, moest worden voortgezet. Dit leidde tot een afzonderlijke stroming binnen de islam, die zich baseert op de spirituele en leiderschapsautoriteit van de imams, die als de spirituele en politieke opvolgers van Mohammed worden beschouwd.

Deze historische gebeurtenissen hebben geleid tot de vorming van de twee belangrijkste stromingen binnen de islam, namelijk het soennisme en het sjiisme, die tot op de dag van vandaag voortduren en verschillende theologische, juridische en rituele praktijken hebben.

Belangrijke stam uit Mekka. (soennieten)

Damascus wordt het centrum van de macht. (was de hoofdstad van het Byzantijnse rijk)

Uitbreiding Islam: van India tot Spanje.

1. Omajjaden dynastie 661-750

De Omajjaden-dynastie was een islamitische dynastie die regeerde over een uitgestrekt rijk dat zich uitstrekte van het Iberisch Schiereiland (het moderne Spanje en Portugal) in het westen tot delen van Centraal-Azië in het oosten. De belangrijkste landen en regio's die onder het bewind van de Omajjaden vielen, waren onder meer:

Het Iberisch Schiereiland (Al-Andalus): Dit omvatte het moderne Spanje en Portugal, waar de Omajjaden een prominente moslimheerschappij vestigden, die duurde tot de opkomst van de christelijke koninkrijken in de middeleeuwen.

Noord-Afrika: Dit omvatte delen van het huidige Marokko, Algerije, Tunesië, Libië en Egypte, waar de Omajjaden ook autoriteit uitoefenden.

Het Midden-Oosten: De Omajjaden regeerden over grote delen van het huidige Syrië, Irak, Jordanië, Palestina, Libanon en delen van Saoedi-Arabië.

Centraal-Azië: Hoewel de controle minder direct was, hadden de Omajjaden invloed op delen van Centraal-Azië, zoals delen van Iran en Afghanistan.

Wat is een andere naam voor het Byzantijnse rijk?

Een andere naam voor het Byzantijnse Rijk is het Oost-Romeinse Rijk. Deze term wordt vaak gebruikt om te verwijzen naar het deel van het Romeinse Rijk dat na de splitsing in 395 n.Chr. overbleef en gevestigd was in het oostelijke deel van het Middellandse Zeegebied, met Constantinopel (het moderne Istanbul) als hoofdstad.

Hij was de eerste die de titel kalief ('opvolger') gebruikte.

Arabisch werd de officiële taal.

Herstel van de ka'aba.

Bouw van de rotskoepelmoskee in Jeruzalem.

Abd al-Malik (685-705)

Abd al-Malik ibn Marwan was een belangrijke kalief van het Omajjadenrijk. Hij regeerde van 685 tot 705 na Christus en staat bekend om zijn politieke en administratieve hervormingen, die het Omajjadenrijk tot een van de meest invloedrijke rijken in die tijd maakten.

Hervorming van de munten: Abd al-Malik voerde een belangrijke hervorming van de munten door in het rijk. Hij introduceerde een uniforme munteenheid met Arabische inscripties, wat hielp bij het versterken van de economie en het consolideren van de politieke macht.

Bouw van de Rotskoepel: Onder zijn bewind werd de iconische Rotskoepel in Jeruzalem gebouwd, een belangrijk islamitisch monument dat tot op de dag van vandaag een symbool is van de islamitische architectuur en spiritualiteit.

Bevordering van het Arabisch als administratieve taal: Abd al-Malik bevorderde het gebruik van het Arabisch als de officiële administratieve taal van het rijk, waardoor het Arabisch een belangrijk vehikel werd voor de verspreiding van islamitische cultuur en wetenschap.

Consolidatie van het kalifaat: Hij was verantwoordelijk voor het consolideren van het kalifaat en het uitbreiden van de politieke invloed van de Omajjaden over een groot deel van het Midden-Oosten, Noord-Afrika en Spanje.

Abd al-Malik wordt beschouwd als een van de meest invloedrijke kaliefen van de Omajjaden-dynastie, wiens beleid en hervormingen de basis legden voor de verdere ontwikkeling en expansie van de islamitische wereld in de middeleeuwen.

R

N

I

G

O

V

E

R

V

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

Q

R

S

T

U

V

W

X

Y

Z

A

B

Verovering

 

         1. 

         2.

         3. 

Verval en ondergang.

Arabische moslims kregen meer privileges. 

 Strijd tegen de Sjiieten.

Opkomst van de Abbasiden.

Het Omajjadenrijk kwam uiteindelijk aan zijn einde als gevolg van verschillende interne en externe factoren:

Opstanden en interne verdeeldheid: Gedurende de latere jaren van het Omajjadenrijk waren er verschillende opstanden en interne conflicten. Deze opstanden werden vaak gevoed door economische onrust, sociale ongelijkheid en regionale spanningen. De opstanden werden soms gesteund door rivaliserende Arabische stammen of provinciale gouverneurs die onafhankelijkheid nastreefden.

Abbasidische revolutie: De Abbasiden, een rivaliserende Arabische clan, wisten steun te vergaren onder diverse groepen, waaronder niet-Arabische moslims en ontevreden Omajjaden-aanhangers. Ze lanceerden uiteindelijk een succesvolle opstand tegen de Omajjaden en veroverden uiteindelijk Damascus, de hoofdstad van het Omajjadenrijk, in 750 na Christus.

Slag bij de Zab: Een beslissende confrontatie was de Slag bij de Zab in 750 na Christus, waar de Abbasidische troepen onder leiding van Abu Muslim de Omajjaden versloegen. Deze slag markeerde het einde van het Omajjadenrijk en de opkomst van het Abbasidische kalifaat als de nieuwe heersers over de islamitische wereld.

Politieke instabiliteit: Na de overname van de Abbasiden werden veel Omajjaden-leiders en hun familieleden vervolgd en geëxecuteerd, wat leidde tot politieke instabiliteit en de ondergang van het Omajjaden-dynastie als heersers over de islamitische wereld.

De val van het Omajjadenrijk en de opkomst van de Abbasiden markeerden een belangrijke overgangsperiode in de islamitische geschiedenis, met significante politieke, sociale en culturele veranderingen in de regio's die onder hun heerschappij vielen.

Wanneer begon de Oemajjaden dynastie en wanneer eindigde deze?

1. 632-760
2. 661-750
3. 661-760
4. 610-632

Bagdad wordt de hoofdstad. 

2. Abbasiden dynastie 750-1258

Sharia ( islamitische wetgeving) werd verder uitgewerkt.

Terug verlangen naar de oorsprong van de Islam.

grote bloei van kunst, architectuur en literatuur.

Uitbreiding naar Afrika en India.

Het Abbasidenrijk was een islamitisch rijk dat zich uitstrekte van het Midden-Oosten tot delen van Noord-Afrika, Iran, Centraal-Azië en zelfs delen van Zuid-Europa gedurende zijn hoogtepunt in de 8e en 9e eeuw na Christus. 

Het rijk werd opgericht in 750 na Christus na de omverwerping van de Omajjaden-dynastie. Het centrum van het rijk was Bagdad, dat diende als de hoofdstad en een belangrijk centrum van politieke, economische en culturele activiteit. 

De exacte grenzen van het rijk varieerden gedurende zijn bestaan als gevolg van oorlogen, veroveringen en politieke verschuivingen.

Islamitisch gouden tijdperk

Geleerden werden beïnvloed door Koranverzen en hadith zoals:

 "De inkt van een geleerde is heiliger dan het bloed van een martelaar".

Het islamitische Gouden Tijdperk verwijst naar een periode van bloei en intellectuele vooruitgang in de geschiedenis van de islamitische beschaving, voornamelijk tussen de 8e en 14e eeuw na Christus. Tijdens deze periode maakte de islamitische wereld op vele gebieden grote vooruitgang, waaronder wetenschap, geneeskunde, astronomie, wiskunde, filosofie, architectuur en literatuur.

Enkele belangrijke kenmerken van het islamitische Gouden Tijdperk zijn:

Behoud en vertaling van kennis: Islamitische geleerden speelden een cruciale rol in het behouden van de kennis uit oude beschavingen zoals Griekenland, India en Perzië. Ze vertaalden en bestudeerden werken in vakgebieden zoals filosofie, wetenschap en geneeskunde.

Wetenschappelijke vooruitgang: De islamitische wereld maakte aanzienlijke vooruitgang op het gebied van wiskunde, astronomie, natuurkunde, scheikunde en geneeskunde. Belangrijke figuren zoals Al-Kindi, Al-Razi, Ibn Sina (Avicenna), Al-Khwarizmi en Ibn al-Haytham leverden baanbrekende bijdragen aan deze disciplines.

Culturele uitwisseling: Steden zoals Bagdad, Cordoba en Cairo dienden als centra van intellectuele en culturele uitwisseling, waar wetenschappers, filosofen en kunstenaars uit verschillende culturen samenwerkten en ideeën uitwisselden.

Architectonische prestaties: Het Gouden Tijdperk zag ook indrukwekkende architecturale prestaties, zoals de bouw van prachtige moskeeën, paleizen, bibliotheken en andere openbare gebouwen die zowel esthetisch als functioneel waren.

Literaire bloei: Er was ook een bloei in de literatuur, poëzie en historiografie in de islamitische wereld, waarbij werken werden geproduceerd die zowel religieuze als seculiere onderwerpen behandelden.

Het islamitische Gouden Tijdperk droeg bij aan de vooruitgang van de menselijke kennis en cultuur en had een blijvende invloed op de ontwikkeling van wetenschap en beschaving in zowel de oosterse als de westerse wereld.

centrum van de macht?

Welke dynastie regeerde van 661-750 en maakte Damascus het centrum van de macht?

1. Ottomaans
2. Omajjaden
3. Abbasiden
4. Perzisch

Literatuur

Fata Morgana van de Efteling

 Sprookjes van Duizend -en- een nacht.

De sprookjes van "1001 nacht", ook bekend als "Duizend-en-een-nacht", zijn een verzameling van verhalen en vertellingen uit de islamitische Gouden Tijdperk, hoewel de oorsprong en samenstelling ervan door de eeuwen heen is geëvolueerd. Deze verhalen werden in verschillende regio's van de islamitische wereld verzameld en samengesteld, en ze hebben hun wortels in verschillende culturele tradities, waaronder Perzisch, Arabisch, Indiaas en Mesopotamisch.

Enkele van de bekendste verhalen uit "1001 nacht" zijn:

Aladdin en de wonderlamp: Het verhaal van Aladdin, een jonge man die een magische lamp vindt met een geest die hem drie wensen vervult, is een van de meest populaire en bekende verhalen uit de collectie.

Ali Baba en de veertig rovers: Dit verhaal vertelt over Ali Baba, een arme houthakker, die per ongeluk een geheime grot ontdekt waar een bende rovers hun schatten bewaart. Hij gebruikt de kennis van hun geheim om zijn eigen fortuin te maken.

Sindbad de Zeeman: De avonturen van Sindbad, een zeeman die zeven reizen maakt en allerlei wonderlijke ontmoetingen en uitdagingen tegenkomt, zijn een klassiek voorbeeld van avonturenverhalen en zeereizen uit de middeleeuwen.

Wat is geen sprookje uit Duizend -en- een nacht?

1. Aladin en de wonderlamp
2. Het meisje met de zwavelstokjes
3. Ali Baba en de 40 rovers
4. Sinbad de zeeman uit Bagdad

In 1095 riep de (franse) paus Urbanus II op tot het houden van kruistochten. (1096-1099)

De Eerste Kruistocht maakte deel uit van de christelijke reactie op de islamitische veroveringen.

Zij heroverden Jeruzalem in juli 1099. 

Kruistochten

De Eerste Kruistocht, gelanceerd op initiatief van paus Urbanus II in 1095, was een belangrijk historisch evenement dat plaatsvond tijdens de middeleeuwen. Paus Urbanus II riep op tot een militaire expeditie naar het Heilige Land, met als doel Jeruzalem en andere heilige plaatsen in handen te krijgen en te bevrijden van islamitische heerschappij.

Belangrijke aspecten van de Eerste Kruistocht onder leiding van paus Urbanus II zijn:

De oproep tot kruistocht: In 1095 hield paus Urbanus II een toespraak tijdens het Concilie van Clermont in Frankrijk, waarin hij opriep tot een kruistocht om de christelijke heilige plaatsen in Jeruzalem te bevrijden van islamitische controle. Hij benadrukte de heiligheid van de missie en bood geestelijke en wereldse beloningen aan de deelnemers.

Opwinding en reactie: De toespraak van paus Urbanus II leidde tot grote opwinding en enthousiasme onder Europese christenen. Velen sloten zich aan bij de kruistocht, geïnspireerd door religieuze devotie, het verlangen naar avontuur en de belofte van materiële voordelen.

De militaire campagne: De kruisvaarders onder leiding van verschillende Europese edelen en militaire commandanten begonnen hun reis naar het oosten. Ze ondervonden onderweg verschillende uitdagingen, maar bereikten uiteindelijk het Heilige Land.

De inname van Jeruzalem: In 1099 veroverden de kruisvaarders Jeruzalem na een belegering, waarbij ze grote delen van de stad veroverden en een bloedbad aanrichtten onder de moslim- en joodse bevolking van de stad.

De Eerste Kruistocht markeerde het begin van een reeks militaire expedities die bekend staan als de kruistochten, waarbij Europese christenen probeerden controle te krijgen over heilige plaatsen in het Midden-Oosten. Het had diepgaande gevolgen voor de politiek, religie en culturele interacties tussen het oosten en westen gedurende de middeleeuwen.

Verval en ondergang

In 1258 werd Bagdad in een bloedbad veranderd door de Mongolen. (ruitervolk)

Er ontstonden kleine onafhankelijke kalifaten.

Het rijk was te groot geworden. 

Het einde van het Abbasidische tijdperk, dat begon in 750 na Christus, werd gekenmerkt door verschillende factoren die bijdroegen aan de achteruitgang en uiteindelijke ineenstorting van hun politieke en culturele macht:

Interne verdeeldheid: Binnen het Abbasidische kalifaat ontstonden er interne verdeeldheid en conflicten tussen verschillende politieke facties, zoals de Turkse slavenlegers (mamlukken) en lokale gouverneurs die vaak semi-autonoom werden. Deze verdeeldheid verzwakte de centrale controle en autoriteit van de Abbasidische kaliefen.

Politieke instabiliteit: Het kalifaat werd geconfronteerd met langdurige periodes van politieke instabiliteit, waarbij verschillende rivaliserende facties en dynastieën streden om de controle over het centrale gezag. Dit leidde tot fragmentatie en verlies van territoriaal gezag.

Economische uitdagingen: Het Abbasidische rijk werd geconfronteerd met economische druk en uitdagingen, zoals dalende belastinginkomsten, economische stagnatie en problemen met handelsroutes. Dit had invloed op de stabiliteit en welvaart binnen het rijk.

Externe druk: Externe bedreigingen van buurrijken, zoals de opkomst van de Seltsjoeken in Centraal-Azië en later de Mongoolse invasies in de 13e eeuw, veroorzaakten verdere verzwakking en destabilisatie van het Abbasidische rijk.

Culturele veranderingen: De opkomst van regionale machten en het toenemende decentralisatieproces betekende dat lokale culturele en politieke identiteiten sterker werden, wat bijdroeg aan het verlies van de eenheid en de centrale culturele hegemonie die de Abbasidische periode kenmerkten.

Deze factoren, zowel intern als extern, droegen bij aan de uiteindelijke achteruitgang en ineenstorting van het Abbasidische kalifaat als de centrale macht in de islamitische wereld, waardoor ruimte ontstond voor nieuwe politieke en dynastieke entiteiten in de regio.

Wie riep op tot het houden van kruistochten in 1095?

1. Kemal (Ataturk)
2. Suleyman I
3. Paus Urbanus II
4. Abd al-Malik

Welk grote rijk kwam er na de Oemajjaden?

1. Het rijk van de sultans
2. De clan van Mohammed
3. Het Byzantijnse rijk
4. De Abbasieden

Turks Islamitisch rijk

Osmaanse rijk

3. Het Ottomaanse rijk (1289-1922)

Turks Islamitisch rijk (Osmaanse rijk)

Een van de langst bestaande en meest invloedrijke rijken in de geschiedenis.

Het Ottomaanse Rijk was een van de langst bestaande en meest invloedrijke rijken in de geschiedenis, en het omvatte een groot deel van Zuidoost-Europa, het Midden-Oosten en Noord-Afrika gedurende zijn piekperiode. Enkele van de belangrijkste landen en regio's die onder Ottomaanse heerschappij vielen, waren:

 

Anatolië (het moderne Turkije): Dit was het hartland van het Ottomaanse Rijk en diende als zijn politieke, economische en culturele centrum.

De Balkan: Het Ottomaanse Rijk breidde zich uit over grote delen van de Balkan, waaronder delen van het moderne Griekenland, Bulgarije, Albanië, Servië, Bosnië-Herzegovina, Montenegro, Noord-Macedonië en delen van Roemenië.

Het Midden-Oosten: Het Ottomaanse Rijk omvatte delen van het huidige Syrië, Irak, Jordanië, Palestina, Libanon en delen van Saoedi-Arabië.

Noord-Afrika: Het Ottomaanse Rijk had controle over delen van Noord-Afrika, waaronder Egypte, Libië, Tunesië en Algerije.

Het Kaukasusgebied: Delen van het moderne Georgië, Armenië en Azerbeidzjan vielen ook onder Ottomaanse controle.

Suleyman 1               (10e sultan)

Het Ottomaanse rijk begon klein groeide uit tot een wereldrijk. 

Het rijk bereikte zijn hoogtepunt in de 16e en 17e eeuw, maar begon daarna te vervallen.

Suleyman 1 (10e sultan)

Veroverde Constantinopel (1453)

Dit betekende het einde van het christelijk Oost-Romeinse rijk.

voerde Arabische schrift in.

De Koran vormde de basis voor het onderwijs.

 Het Ottomaanse Rijk stond bekend om zijn sterke militaire traditie en had goed getrainde en gedisciplineerde legers, waaronder de beruchte Janitsaren. Het gebruikte geavanceerde militaire technologieën en strategieën om zijn territorium te verdedigen en uit te breiden.

Culturele en artistieke bloei: Onder de Ottomaanse heerschappij bloeiden kunst, architectuur, literatuur en wetenschap. Bekende voorbeelden zijn de architectonische meesterwerken zoals de Sultan Ahmet Moskee (Blaue Moskee) en de Süleymaniye Moskee in Istanbul, en literaire werken zoals de verhalen van Nasreddin Hodja.

Wat is de huidige naam van Constantinopel?

1. Alexandrië
2. Caïro
3. Ankara
4. Istanbul

• 
  
• 
  
• 
  
• Oorlogen met Rusland (11)

Verval en ondergang

Begin 19e eeuw kwamen veel gebieden los van het Ottomaanse bestuur.

WO1 aan de kant van Duitsland.

Teruggedreven bij Wenen; begin van het verval.

Opstand van de Armeniërs leidden tot de Armeense genocide in 1915.

Achteruitgang en val: In de 19e en 20e eeuw raakte het Ottomaanse Rijk achterop bij de economische en technologische ontwikkelingen in Europa. Het leed nederlagen in oorlogen, zoals de Krimoorlog en de Eerste Wereldoorlog, en onderging interne politieke en sociale onrust. Na de Eerste Wereldoorlog werd het Ottomaanse Rijk opgedeeld door de geallieerden en werd Turkije als een republiek uit de overblijfselen gevormd.

Het Ottomaanse Rijk heeft een blijvende erfenis nagelaten in de geschiedenis, de politiek en de cultuur van de regio's die het eens beheerste, en zijn invloed strekte zich uit tot ver buiten zijn geografische grenzen.

Welk rijk bereikte zijn hoogtepunt in de 16e en 17e eeuw?

1. Abbasiden dynastie
2. Ottomaanse rijk
3. Perzisch rijk
4. Omajjaden dynastie

• 
  
• 
  
• 
  

Bijna goddelijke status.

Mustafa Kemal Atatürk (Vader van de Turken)

Scheiding van godsdienst en staat.

1923: 1e president van de seculiere republiek Turkije.

Hij leidde een beweging voor modernisering in Turkije.

Westerse christelijke normen en waarden.

Mustafa Kemal Atatürk, geboren in 1881 en overleden in 1938, was de grondlegger van de moderne Turkse Republiek en een van de meest invloedrijke figuren in de moderne geschiedenis van Turkije. Enkele belangrijke aspecten van zijn leven en nalatenschap zijn:

Leider van de Onafhankelijkheidsoorlog: Na de Eerste Wereldoorlog leidde Atatürk de Turkse Onafhankelijkheidsoorlog (1919-1923) tegen buitenlandse bezettingstroepen en interne tegenstanders. Hij slaagde erin om de Turkse nationalisten te verenigen en uiteindelijk de overwinning te behalen, wat leidde tot de oprichting van de moderne Turkse Republiek.

Modernisering en hervormingen: Als president van Turkije (1923-1938) voerde Atatürk radicale hervormingen door om Turkije te moderniseren naar Westers voorbeeld. Dit omvatte onder andere het afschaffen van het sultanaat en de oprichting van een seculiere republiek, de invoering van een seculier rechtssysteem (gebaseerd op het Zwitserse model), het aannemen van het Latijnse alfabet in plaats van het Arabische, en het bevorderen van onderwijs en vrouwenrechten.

Sociaal en cultureel beleid: Atatürk voerde een actief beleid om de traditionele en religieuze invloeden in de Turkse samenleving te verminderen ten gunste van een seculiere en nationalistische identiteit. Hij moedigde de afschaffing van het dragen van de fez en de hoofddoek aan, en promootte de verwestersing van kleding en levensstijl.

Economische ontwikkeling: Atatürk legde de basis voor economische ontwikkeling door industrie en infrastructuur te stimuleren, onder andere door investeringen in de mijnbouw, landbouw en infrastructuur zoals wegen en spoorwegen.

Blijvende erfenis: Atatürk wordt in Turkije nog steeds beschouwd als de "vader van de Turken" en zijn portret is wijdverspreid in openbare gebouwen en scholen. Zijn nalatenschap blijft invloedrijk in de politiek, cultuur en samenleving van modern Turkije, waar hij wordt geëerd als een nationale held en visionair hervormer.

Wat betekent het woord "seculier"? Wat zegt dit over Turkije uit die tijd?

 Atatürk wilde Turkije transformeren tot een seculiere staat waarin de overheid neutraal was op het gebied van religie, en waar individuele vrijheden en moderne waarden centraal stonden. Deze seculiere koers is sindsdien een fundamenteel aspect van de Turkse staat en samenleving gebleven, zij het met wisselende interpretaties en uitdagingen in de loop der tijd.

00:30

Wat werd de hoofdstad van dit rijk?

1. Mekka
2. Jeruzalem
3. Damascus
4. Bagdad

00:55

Hoe wordt deze periode ook wel aangeduid?

1. Tijd van oorlog en chaos
2. Islamitisch gouden tijdperk
3. Tijd van economische vooruitgang
4. Islamitische wereldorde

01:27

Wat hoort niet thuis in deze periode

1. Literatuur
2. Architectuur
3. Infrastructuur
4. Medicijnen

02:20

Wat was de naam van de toenmalige president van Turkije?

1. Erdogan
2. Demirel
3. Gül
4. Atatürk

02:03

Welke belangrijke stad werd veroverd in deze periode?

1. Mekka
2. Constantinopel
3. Jeruzalem
4. Amsterdam

en literatuur?

Welk rijk stond bekend om zijn grote bloei van kunst, architectuur en literatuur?

1. Perzisch rijk
2. Abbasiden dynastie
3. Omajjaden dynastie
4. Ottomaanse rijk

Welke leider bracht een einde aan het verval van het Ottomaanse rijk?

1. Ali
2. Moe'awija
3. Suleyman I
4. Kemal (Ataturk)

Leerdoelen

• Ik kan begrijpen wat de belangrijkste gebeurtenissen en ontwikkelingen in het islamitische rijk van 661 tot en met Atatürk waren.
  
• Ik heb inzicht in de politieke, culturele en religieuze aspecten van dit tijdperk.
  
• Ik ben instaat om verbanden leggen tussen historische gebeurtenissen en hun impact op de hedendaagse wereld.