Les 1. Paulus: De Stichter van het Christendom

• Godsdienst
• Levensbeschouwing
• Middelbare school
• havo, vwo
• Leerjaar 1-3

Paulus

Paulus, ook bekend als de apostel Paulus of Sint Paulus, is een van de belangrijkste figuren in het Nieuwe Testament van de Bijbel. Zijn oorspronkelijke naam was Saul van Tarsus, en hij was een joodse farizeeër die christenen vervolgde voordat hij een dramatische bekering onderging en een van de meest fervente verkondigers van het christelijk geloof werd.

Leerdoelen

• Je weet wie Paulus was en hoe hij voor zijn bekering dacht over Jezus en Zijn volgelingen.
• Je kunt uitleggen wat zijn naam betekent.
• Je kunt uitleggen hoe hij tot geloof is gekomen.
• Je kent in grote lijnen zijn 4 zendingsreizen.
• Je weet hoe hij contact hield met de verschillende kerken.
• Je kunt aangeven welke andere belangrijke gebeurtenissen er waren in zijn leven.

Wie was Paulus:

• Land van herkomst: Turkije
• Leefde van 3-60 na Christus
• Nationaliteit: Joods, maar ook Romeins staatsburger
• Leerling van: Gamaliël
• Beroep: Tentenmaker
• Burgerlijke staat: Happy single
• Dood: Waarschijnlijk onthoofding

Vroege Leven en Bekering

Oorsprong en Opleiding: Paulus werd geboren in Tarsus, een stad in Cilicië (het huidige Turkije). Hij was een Romeins burger van geboorte en had een grondige opleiding in de joodse wet onder de beroemde rabbi Gamaliël.

Bekering: Zijn bekering vond plaats op de weg naar Damascus, waar hij op missie was om christenen te vervolgen. Volgens het verslag in Handelingen 9 werd hij verblind door een helder licht en hoorde hij de stem van Jezus, wat leidde tot zijn bekering.

Los de rebus op.

00:21

Wat was de oorspronkelijke naam van Paulus?

1. Saul(us)
2. Jacobus
3. Gewoon Paulus
4. Petrus

00:21

Bij welke religieuze groep hoorde hij?

00:47

Naar welk stad was hij onderweg?

1. Jeruzalem
2. Damascus
3. Haifa
4. Cairo

01:25

Hoe lang bleef hij blind?

1. 3 dagen
2. 3 maanden
3. 3 weken
4. 3 jaar

01:17

Wat gebeurde er met Saul onderweg naar Damascus?

1. Hij ontmoette een vriend
2. Hij verloor zijn geld
3. Hij raakte verdwaald
4. Hij zag een helder licht

01:53

Hoe heette de man die naar Saul moest gaan?

02:28

Wat veranderde er bij Paulus nadat hij tot geloof was gekomen?

1. Hij werd koning over Judea
2. Hij trok zich terug in de woestijn om alleen te leven
3. Hij veranderde zijn naam en begon de boodschap van Jezus te verspreiden
4. Hij keerde terug naar zijn oude leven als Farizeeër

Paulus is één van de belangrijkste personages in het Nieuwe Testament, na Jezus Christus. 

Wat betekent de naam Paulus?

In het boek Handelingen lezen we veel over Paulus, en we hebben brieven aan verschillende gemeenten en personen die door hem geschreven zijn.

De naam Paulus komt van het Latijnse "Paulus," wat "klein" of "bescheiden" betekent. Dit is interessant in de context van zijn leven, omdat hij een zeer invloedrijke figuur werd in het christendom, ondanks de bescheiden betekenis van zijn naam.

Oorsprong en Betekenis

Latijnse Wortels: De naam Paulus is afgeleid van het Latijnse woord "paulus," dat "klein" of "weinig" betekent. Dit was een veelvoorkomende naam in het Romeinse Rijk.

Joodse en Romeinse Namen: Paulus' oorspronkelijke Hebreeuwse naam was Saul (of Saulus), vernoemd naar de eerste koning van Israël. Het aannemen van de naam Paulus na zijn bekering wordt vaak gezien als symbolisch voor zijn nieuwe identiteit en missie als apostel aan de heidenen.

Symboliek

Bescheidenheid en Dienaar: De betekenis "klein" kan ook worden gezien als een weerspiegeling van Paulus' eigen houding van bescheidenheid en dienstbaarheid in zijn brieven en geschriften. Hij benadrukte vaak zijn rol als dienaar van Christus en de nederigheid die gepaard gaat met het christelijke leven.

Contrasterende Betekenis: Het contrast tussen zijn Hebreeuwse naam Saul, die associaties heeft met koninklijke grootheid, en de Latijnse naam Paulus, die "klein" betekent, kan wijzen op de transformatie van zijn identiteit en levensmissie na zijn bekering.

Paulus is dus niet alleen een naam met een eenvoudige letterlijke betekenis, maar ook een naam die beladen is met symbolische en spirituele implicaties in de context van zijn leven en werk.

Uit welk land kwam Paulus?

1. Turkije
2. Nederland
3. Israël
4. Syrië

WAT

HAND?

IS 

HIER 

AAN DE 

Wat klopt er niet?

In deze slide hoeven de leerlingen alleen deze vraag te beantwoorden. 

Dit gaat over de bekering van Paulus.

Wat klopt er niet? Paulus reed op een paard en niet op ene ezel.

Bekering: Zijn bekering vond plaats op de weg naar Damascus, waar hij op missie was om christenen te vervolgen. Volgens het verslag in Handelingen 9 werd hij verblind door een helder licht en hoorde hij de stem van Jezus, wat leidde tot zijn bekering.

Paulus was een Jood uit de eerste eeuw na Christus. Hij was een jonge man toen Jezus leefde, stierf en weer opstond uit de dood. 

1

Pas na een persoonlijke ontmoeting met de opgestane Christus werd Paulus een Christen. Vanaf toen reisde hij het Romeinse Rijk door om het goede nieuws van jezus te vertellen aan zowel Joden als niet Joden.

5

Op een dag reist Saulus van Jeruzalem naar Damascus om de christenen daar te achtervolgen. Onderweg ziet hij een fel licht. Hij valt op de grond en hoorde een stem zeggen: ‘Saul, Saul, waarom volg je mij?’

2

Toen Saulus overeind kwam, ontdekte hij dat hij blind was, dus brachten zijn reisgenoten hem naar Damascus. Daar werd Saulus bezocht door een christen, Ananias, die zijn handen op zijn hoofd legde en hem vertelde dat Jezus hem naar Saulus had gestuurd.

3

 Vanaf dat moment kon Saulus weer zien. Hij werd gedoopt als christen. Later stond hij bekend onder de Romeinse versie van zijn naam, Paulus.

4

Samenvatting

Bekering: Zijn bekering vond plaats op de weg naar Damascus, waar hij op missie was om christenen te vervolgen. Volgens het verslag in Handelingen 9 werd hij verblind door een helder licht en hoorde hij de stem van Jezus, wat leidde tot zijn bekering.

Wat was de echte (oorspronkelijke) naam van Paulus?

Saul, vernoemd naar de eerste koning van Israël. 

De naam Saul, of Saulus in het Grieks, komt van het Hebreeuwse "Sha'ul" (שָׁאוּל), wat "gevraagd" of "verlangd" betekent. Dit impliceert dat de persoon naar wie wordt verwezen, op een bepaalde manier gewenst of gebeden is.

Bijbelse Betekenis en Context

Eerste Koning van Israël: In de Bijbel is Saul de naam van de eerste koning van Israël, die door de profeet Samuel werd gezalfd. Zijn verhaal wordt verteld in de boeken van 1 en 2 Samuel. Saul werd door het volk "gevraagd" om koning te worden, wat de betekenis van zijn naam weerspiegelt.

Saul van Tarsus: Voor zijn bekering heette de apostel Paulus Saul. Zijn Hebreeuwse naam Saul was een gangbare joodse naam en wordt vaak geassocieerd met de grote figuur van koning Saul, wat kan duiden op een nobele afkomst of aanzien.

Symbolische Implicaties

Gevraagd of Gebeden: De betekenis van de naam Saul als "gevraagd" of "verlangd" kan worden gezien als symbolisch voor iemand die op een bijzondere manier is gewenst of geroepen voor een speciale taak of doel.

Bekering en Naamsverandering: Na zijn bekering veranderde Saul zijn naam in Paulus, wat een transformatie markeerde van een vervolger van christenen naar een toegewijde apostel van Jezus Christus. De naam Paulus komt van het Latijnse Paulus, wat "klein" of "bescheiden" betekent.

De naamsverandering van Saul naar Paulus kan ook een verschuiving symboliseren van een positie van macht en aanzien naar een positie van nederigheid en dienstbaarheid.

Samengevat betekent de naam Saul "gevraagd" of "verlangd," en draagt het implicaties van iemand die voor een specifieke rol of doel is geroepen. 

Dit is vooral relevant in de Bijbelse context van zowel koning Saul als Saul van Tarsus (de latere Paulus).

Paulus was in het begin zeker geen volgeling van Jezus. 

Wat zijn Farizeeën?

Paulus hoorde bij de Farizeeën, een groep die streng volgens de Joodse wetten leefde. Hij geloofde dat Jezus verkeerd was en dacht dat alle mensen die in Jezus geloofden moesten worden gestraft en zelfs gedood.

Strikte Joodse Overtuigingen:

Farizeeër: Saul was een farizeeër, een lid van een joodse religieuze sekte die zich strikt hield aan de wet van Mozes en joodse tradities. Farizeeën waren bekend om hun nadruk op de naleving van de wet en rituele zuiverheid.

Bedreiging van de Traditie: De vroege christelijke beweging, die geloofde dat Jezus de Messias was, werd gezien als een bedreiging voor de joodse traditie en wet. Voor Saul leek het christendom een gevaarlijke afwijking van de ware joodse leer.

Blasfemie:

Goddelijkheid van Jezus: Christenen geloofden dat Jezus de Zoon van God was, wat door veel joden, inclusief Saul, als blasfemie werd beschouwd. Dit geloof ondermijnde het monotheïstische geloof in één God.

Sociale en Politieke Redenen

Bescherming van de Gemeenschap:

Religieuze Zuiverheid: Saul kan hebben geloofd dat het onderdrukken van christenen noodzakelijk was om de zuiverheid van het joodse geloof en de gemeenschap te beschermen tegen wat hij zag als ketterij.

Vermijden van Romeinse Repressie:

Romeinse Autoriteiten: De joodse leiders wilden mogelijk voorkomen dat de christelijke beweging Romeinse aandacht en repressie zou trekken. Door christenen te onderdrukken, probeerden ze mogelijk de Romeinse vrede (Pax Romana) te handhaven en vervolging van de bredere joodse gemeenschap te voorkomen.

Persoonlijke Motivaties

Overtuiging en IJver:

Religieuze IJver: Saul was persoonlijk overtuigd van zijn missie en handelde uit religieuze ijver. Hij zag zichzelf als iemand die de ware religie beschermde tegen wat hij als valse leerstellingen beschouwde.

Later gaf Paulus toe: "Ik heb hard mijn best gedaan om tegen Jezus te vechten. Ik heb mannen en vrouwen gevangen genomen en zelfs laten doden" (Handelingen 22:4).

Paulus' leven veranderde helemaal: de man die eerst christenen vervolgde, werd nu zelf een volgeling van Jezus.

Paulus zegt hier eerlijk dat hij vroeger erg tegen Jezus en zijn volgelingen was. Hij noemt dat hij zelfs hard heeft gewerkt om het christendom te bestrijden. Dat betekent dat hij mensen die in Jezus geloofden gevangen liet nemen en soms liet doden.

Dit laat zien hoe serieus Paulus het aanvankelijk nam om het christelijk geloof te stoppen. Hij geloofde dat hij het juiste deed, vanuit zijn overtuiging als Farizeeër.

Deze uitspraak helpt leerlingen te begrijpen dat Paulus een groot conflict had in zijn leven: hij begon als vijand van Jezus, maar later veranderde hij totaal toen hij zelf in Jezus ging geloven.

Je kunt dit gebruiken om te bespreken hoe mensen kunnen veranderen door een bijzondere ervaring, en hoe het geloof van Paulus een groot verschil maakte in de vroege kerk.

Hoe is Paulus tot geloof in Jezus gekomen?

Bekering: Zijn bekering vond plaats op de weg naar Damascus, waar hij op missie was om christenen te vervolgen. Volgens het verslag in Handelingen 9 werd hij verblind door een helder licht en hoorde hij de stem van Jezus, wat leidde tot zijn bekering. Deze stem zei: Saul waarom vervolg je mij?"

Nu Paulus zelf heeft ervaren hoe belangrijk het is om Jezus als zijn Heer en Redder te kennen, wil hij dit goede nieuws met anderen delen.

Hij gaat op reis om dit aan iedereen te vertellen. 

Hij wordt dus zendeling.  

Tijdens zijn zendingsreizen vertelt Paulus het Evangelie, start nieuwe kerken (gemeentes) en blijft in contact met de nieuwe christenen om hen te onderwijzen en te bemoedigen.

Het zendingswerk is niet iets wat Paulus alleen doet, maar hij werkt samen met andere christenen, gemeentes en de apostelen (discipelen) in Jeruzalem.

1. Hoeveel zendingsreizen maakte Paulus?

1

 Opdrachten

2. Met wie maakte hij de eerste?

2

1. De apostel Paulus maakte drie grote zendingsreizen, zoals gedocumenteerd in het Nieuwe Testament van de Bijbel, met name in het boek Handelingen. Elk van deze reizen had een significant invloed op de verspreiding van het christendom in het Middellandse Zeegebied.  (De 4e was een gevangenisreis)

2. Afgevaardigden en Medewerkers 

Paulus werkte samen met een aantal medewerkers en afgevaardigden die hij naar verschillende kerken stuurde om hen te ondersteunen en te informeren over de situatie van de andere kerken.

De eerste reis met Barnabas en Johannes. De tweede met Timotheüs en Lucas. De derde met Timotheüs.  De laatste met Lucas. Er waren overigens ook anderen aanwezig.

Persoonlijke Bezoeken

Wanneer mogelijk, bezocht Paulus de kerken persoonlijk om hen te ondersteunen en te bemoedigen. Zijn zendingsreizen waren gericht op zowel het stichten van nieuwe kerken als het versterken van bestaande gemeenschappen. Deze bezoeken waren cruciaal voor het onderhouden van relaties en het adresseren van problemen binnen de kerken.

Gebed en Intercessie

Paulus benadrukte vaak dat hij voortdurend voor de kerken bad. In zijn brieven vermeldt hij regelmatig zijn gebeden voor hun groei, welzijn en standvastigheid in het geloof. Dit gaf de gemeenschappen een gevoel van verbondenheid en zorg, ondanks de fysieke afstand.

3. Paulus werd gearresteerd vanwege zijn prediking en activiteiten die als bedreigend werden gezien door zowel de joodse religieuze autoriteiten als de Romeinse overheid. Zijn arrestatie en daaropvolgende gevangenschap zijn gedetailleerd beschreven in het boek Handelingen van de Apostelen. Hier volgt een samenvatting van de belangrijkste gebeurtenissen:

Redenen voor zijn Arrestatie

Conflict met Joodse Autoriteiten:

Prediking van Jezus als Messias: Paulus verkondigde dat Jezus de Messias was, wat werd gezien als een bedreiging voor de gevestigde joodse religieuze orde.

Inclusiviteit van Heidenen: Paulus' boodschap dat zowel joden als heidenen toegang hadden tot God door Jezus, zonder dat heidenen eerst joods hoefden te worden, was controversieel.

Beschuldiging van Tempelschennis: In Handelingen 21:27-29 wordt beschreven hoe joodse tegenstanders van Paulus hem beschuldigden van het binnenbrengen van heidenen in de tempel in Jeruzalem, wat gezien werd als een ernstige schending van de heilige plaats.

Romeinse Autoriteiten:

Oproer en Onrust: De prediking van Paulus veroorzaakte soms oproer en onrust in de steden die hij bezocht. De Romeinse autoriteiten, verantwoordelijk voor het handhaven van de orde, zagen dit als een potentiële bedreiging voor de Pax Romana (Romeinse vrede).

Romeinse Staatsburger: Paulus gebruikte zijn rechten als Romeins burger om een eerlijk proces te eisen en beroep aan te tekenen bij de keizer.

Arrestatie en Gevangenschap

Arrestatie in Jeruzalem:

Arrestatie: Paulus werd gearresteerd in de tempel in Jeruzalem na beschuldigingen van tempelschennis (Handelingen 21:27-36). Een menigte probeerde hem te lynchen, maar hij werd gered door Romeinse soldaten en in hechtenis genomen.

Caesarea:

Proces en Gevangenschap: Paulus werd overgebracht naar Caesarea, de hoofdstad van de Romeinse provincie Judea, waar hij twee jaar gevangen zat. Hij stond terecht voor de gouverneurs Felix en Festus, en hij verdedigde zichzelf voor koning Agrippa II (Handelingen 24-26).

Beroep op de Keizer: Als Romeins burger maakte Paulus gebruik van zijn recht om in hoger beroep te gaan bij de keizer in Rome. Dit leidde tot zijn overbrenging naar Rome.

Reis naar Rome:

Gevangenisreis: Paulus' reis naar Rome was gevaarlijk en omvatte een schipbreuk op het eiland Malta (Handelingen 27-28). Na vele ontberingen bereikte hij uiteindelijk Rome.

Huisarrest in Rome: In Rome werd Paulus onder huisarrest geplaatst. Hoewel hij niet volledig vrij was, kon hij bezoekers ontvangen en het evangelie blijven verkondigen (Handelingen 28:30-31).

1e zendingsreis

Eerste Zendingsreis (ca. 46-48 n.Chr.)

Vertrekpunt: Antiochië in Syrië.

Metgezellen: Barnabas en Johannes Marcus (tot hij zich terugtrok).

Belangrijke Plaatsen:

Cyprus: Bezochten steden zoals Salamis en Pafos.

Klein-Azië: Bezochten steden in de regio van Pisidië en Pamfilië, zoals Perge, Antiochië in Pisidië, Iconium, Lystra en Derbe.

Belangrijk Gebeurtenis: In Lystra werd Paulus gestenigd en voor dood achtergelaten, maar hij overleefde en ging door met zijn missie.

2e zendingsreis

Tweede Zendingsreis (ca. 49-52 n.Chr.)

Vertrekpunt: Antiochië in Syrië.

Metgezellen: Silas, Timoteüs en later Lucas.

Belangrijke Plaatsen:

Galatië en Frygië: Bezoeken aan bestaande kerken om hen te versterken.

Macedonië: Steden zoals Filippi, waar Paulus en Silas gevangen werden gezet, en Thessaloniki.

Griekenland: Bereikte Athene en vervolgens Korinthe, waar hij anderhalf jaar verbleef.

Belangrijk Gebeurtenis: In Athene hield Paulus zijn beroemde toespraak op de Areopagus over de "onbekende God".

3e zendingsreis

Derde Zendingsreis (ca. 53-57 n.Chr.)

Vertrekpunt: Antiochië in Syrië.

Metgezellen: Timoteüs, Erastus en anderen.

Belangrijke Plaatsen:

Efeze: Paulus verbleef hier ongeveer drie jaar en richtte zich op het onderwijzen en versterken van de kerk.

Macedonië en Griekenland: Bezoeken aan steden zoals Filippi, Thessaloniki, Berea en Korinthe.

Troas en Milete: Onderweg terug naar Jeruzalem hield hij toespraken en nam afscheid van de oudsten van Efeze in Milete.

Belangrijk Gebeurtenis: Een grote rel in Efeze veroorzaakt door Demetrius de zilversmid, die bezorgd was over de impact van Paulus' prediking op zijn handel in afgodsbeelden.

3.  Op welke manier hield hij contact met de kerken?

3

 Opdrachten

 3. Brieven (Epistels) Paulus schreef brieven aan de verschillende christelijke gemeenschappen en individuen. Deze brieven bevatten theologische instructies, morele richtlijnen, aanmoedigingen, en soms correcties op problemen binnen de gemeenschappen. Deze brieven werden vaak voorgelezen aan de hele gemeenschap tijdens hun bijeenkomsten en dienden als een manier om Paulus' aanwezigheid en leiding te voelen, zelfs als hij fysiek afwezig was.

Afgevaardigden en Medewerkers 

Paulus werkte samen met een aantal medewerkers en afgevaardigden die hij naar verschillende kerken stuurde om hen te ondersteunen en te informeren over de situatie van de andere kerken.

Persoonlijke Bezoeken

Wanneer mogelijk, bezocht Paulus de kerken persoonlijk om hen te ondersteunen en te bemoedigen. Zijn zendingsreizen waren gericht op zowel het stichten van nieuwe kerken als het versterken van bestaande gemeenschappen. Deze bezoeken waren cruciaal voor het onderhouden van relaties en het adresseren van problemen binnen de kerken.

Gebed en Intercessie

Paulus benadrukte vaak dat hij voortdurend voor de kerken bad. In zijn brieven vermeldt hij regelmatig zijn gebeden voor hun groei, welzijn en standvastigheid in het geloof. Dit gaf de gemeenschappen een gevoel van verbondenheid en zorg, ondanks de fysieke afstand.

3. Paulus werd gearresteerd vanwege zijn prediking en activiteiten die als bedreigend werden gezien door zowel de joodse religieuze autoriteiten als de Romeinse overheid. Zijn arrestatie en daaropvolgende gevangenschap zijn gedetailleerd beschreven in het boek Handelingen van de Apostelen. Hier volgt een samenvatting van de belangrijkste gebeurtenissen:

Redenen voor zijn Arrestatie

Conflict met Joodse Autoriteiten:

Prediking van Jezus als Messias: Paulus verkondigde dat Jezus de Messias was, wat werd gezien als een bedreiging voor de gevestigde joodse religieuze orde.

Inclusiviteit van Heidenen: Paulus' boodschap dat zowel joden als heidenen toegang hadden tot God door Jezus, zonder dat heidenen eerst joods hoefden te worden, was controversieel.

Beschuldiging van Tempelschennis: In Handelingen 21:27-29 wordt beschreven hoe joodse tegenstanders van Paulus hem beschuldigden van het binnenbrengen van heidenen in de tempel in Jeruzalem, wat gezien werd als een ernstige schending van de heilige plaats.

Romeinse Autoriteiten:

Oproer en Onrust: De prediking van Paulus veroorzaakte soms oproer en onrust in de steden die hij bezocht. De Romeinse autoriteiten, verantwoordelijk voor het handhaven van de orde, zagen dit als een potentiële bedreiging voor de Pax Romana (Romeinse vrede).

Romeinse Staatsburger: Paulus gebruikte zijn rechten als Romeins burger om een eerlijk proces te eisen en beroep aan te tekenen bij de keizer.

Arrestatie en Gevangenschap

Arrestatie in Jeruzalem:

Arrestatie: Paulus werd gearresteerd in de tempel in Jeruzalem na beschuldigingen van tempelschennis (Handelingen 21:27-36). Een menigte probeerde hem te lynchen, maar hij werd gered door Romeinse soldaten en in hechtenis genomen.

Caesarea:

Proces en Gevangenschap: Paulus werd overgebracht naar Caesarea, de hoofdstad van de Romeinse provincie Judea, waar hij twee jaar gevangen zat. Hij stond terecht voor de gouverneurs Felix en Festus, en hij verdedigde zichzelf voor koning Agrippa II (Handelingen 24-26).

Beroep op de Keizer: Als Romeins burger maakte Paulus gebruik van zijn recht om in hoger beroep te gaan bij de keizer in Rome. Dit leidde tot zijn overbrenging naar Rome.

Reis naar Rome:

Gevangenisreis: Paulus' reis naar Rome was gevaarlijk en omvatte een schipbreuk op het eiland Malta (Handelingen 27-28). Na vele ontberingen bereikte hij uiteindelijk Rome.

Huisarrest in Rome: In Rome werd Paulus onder huisarrest geplaatst. Hoewel hij niet volledig vrij was, kon hij bezoekers ontvangen en het evangelie blijven verkondigen (Handelingen 28:30-31).

4e zendingsreis

Gevangenschap en Reizen naar Rome.

Na deze drie grote zendingsreizen werd Paulus gearresteerd in Jeruzalem en uiteindelijk naar Rome gebracht om daar terecht te staan. Hoewel dit strikt genomen geen zendingsreis was, gebruikte Paulus deze reis en zijn tijd in Rome om het evangelie verder te verspreiden.

Gevangenisreizen: Van Jeruzalem naar Caesarea en vervolgens naar Rome, waar hij twee jaar onder huisarrest stond maar vrij kon blijven prediken en brieven schrijven.

Paulus' zendingsreizen waren cruciaal voor de vroege verspreiding van het christendom en de vestiging van kerken in het Middellandse Zeegebied. Zijn brieven aan deze kerken vormen een belangrijk deel van het Nieuwe Testament en zijn nog steeds invloedrijk in de christelijke theologie.

Wat was de laatste stad die Paulus bezocht?

1. Jeruzalem
2. Damascus
3. Rome
4. Bethlehem

Hoe is Paulus gestorven?

1. Hij is in zijn slaap gestorven
2. Hij is voor de leeuwen gegooid
3. Hij is gekruisigd
4. Waarschijnlijk door onthoofding

4. Waarom werd Paulus gearresteerd?

4

 Opdrachten

5. Waar werd hij heen gebracht?

5

6. Wat gebeurde er onderweg?

6

4. Paulus werd gearresteerd vanwege zijn prediking en activiteiten die als bedreigend werden gezien door zowel de joodse religieuze autoriteiten als de Romeinse overheid. Zijn arrestatie en daaropvolgende gevangenschap zijn gedetailleerd beschreven in het boek Handelingen van de Apostelen. Hier volgt een samenvatting van de belangrijkste gebeurtenissen:

Redenen voor zijn Arrestatie

Conflict met Joodse Autoriteiten:

Prediking van Jezus als Messias: Paulus verkondigde dat Jezus de Messias was, wat werd gezien als een bedreiging voor de gevestigde joodse religieuze orde.

Inclusiviteit van Heidenen: Paulus' boodschap dat zowel joden als heidenen toegang hadden tot God door Jezus, zonder dat heidenen eerst joods hoefden te worden, was controversieel.

Beschuldiging van Tempelschennis: In Handelingen 21:27-29 wordt beschreven hoe joodse tegenstanders van Paulus hem beschuldigden van het binnenbrengen van heidenen in de tempel in Jeruzalem, wat gezien werd als een ernstige schending van de heilige plaats.

Romeinse Autoriteiten:

Oproer en Onrust: De prediking van Paulus veroorzaakte soms oproer en onrust in de steden die hij bezocht. De Romeinse autoriteiten, verantwoordelijk voor het handhaven van de orde, zagen dit als een potentiële bedreiging voor de Pax Romana (Romeinse vrede).

Romeinse Staatsburger: Paulus gebruikte zijn rechten als Romeins burger om een eerlijk proces te eisen en beroep aan te tekenen bij de keizer.

Arrestatie en Gevangenschap

Arrestatie: Paulus werd gearresteerd in de tempel in Jeruzalem na beschuldigingen van tempelschennis (Handelingen 21:27-36). Een menigte probeerde hem te lynchen, maar hij werd gered door Romeinse soldaten en in hechtenis genomen.

Caesarea:

Proces en Gevangenschap: Paulus werd overgebracht naar Caesarea, de hoofdstad van de Romeinse provincie Judea, waar hij twee jaar gevangen zat. Hij stond terecht voor de gouverneurs Felix en Festus, en hij verdedigde zichzelf voor koning Agrippa II (Handelingen 24-26).

5. Beroep op de Keizer: Als Romeins burger maakte Paulus gebruik van zijn recht om in hoger beroep te gaan bij de keizer in Rome. Dit leidde tot zijn overbrenging naar Rome.

6. Reis naar Rome:

Gevangenisreis: Paulus' reis naar Rome was gevaarlijk en omvatte een schipbreuk op het eiland Malta (Handelingen 27-28). Na vele ontberingen bereikte hij uiteindelijk Rome.

Huisarrest in Rome: In Rome werd Paulus onder huisarrest geplaatst. Hoewel hij niet volledig vrij was, kon hij bezoekers ontvangen en het evangelie blijven verkondigen (Handelingen 28:30-31).

De exacte omstandigheden van de dood van Paulus zijn niet volledig gedocumenteerd in de Bijbel, maar volgens de traditionele overlevering werd hij in Rome gearresteerd en uiteindelijk onthoofd onder keizer Nero, rond het jaar 64-67 na Christus.

Dit gebeurde waarschijnlijk nadat Nero de christenen de schuld gaf van de grote brand van Rome in 64 na Christus, wat leidde tot een periode van zware vervolging. Omdat Paulus een Romeinse burger was, werd hij niet gekruisigd (zoals veel andere christenen), maar onthoofd. Zijn dood wordt beschouwd als een martelaarsdood, aangezien hij zijn geloof in Jezus Christus tot het einde toe trouw bleef.

Zijn de leerdoelen behaald?

• Ik weet wie Paulus was en hoe hij voor zijn bekering dacht over Jezus en Zijn volgelingen.
• Ik kan uitleggen wat zijn naam betekent.
• Ik kan uitleggen hoe hij tot geloof is gekomen.
• Je kent in grote lijnen zijn 4 zendingsreizen
• Ik weet hoe hij contact hield met de verschillende kerken.
• Ik kan aangeven welke andere belangrijke gebeurtenissen er waren in zijn leven.