Betekenis:
De woordkeuze en manier waarop iemand zich uitdrukt in taal.
Dictie gaat niet over wat je zegt, maar hoe je het zegt — formeel, informeel, plechtig, eenvoudig, archaïsch, enzovoort.
Voorbeeldzinnen:
• De plechtige dictie van de spreker gaf de toespraak een officieel karakter.
• In zijn gedichten gebruikt de dichter een eenvoudige dictie, waardoor ze toegankelijk blijven.
• Door haar informele dictie lijkt de column alsof de schrijver rechtstreeks tegen de lezer praat.