In het boek gaat het heel veel over sneeuw. Het sneeuwt buiten, maar ook in de hoofden van de personages. Die sneeuw zorgt ervoor dat de wereld om hen heen langzaam verdwijnt. De sneeuw dempt de pijn van de werkelijkheid, maar wist ook herinneringen uit.
Stel je voor dat er iets heftigs gebeurt in jouw leven. Zou je dan liever hebben dat er een "laag sneeuw" in je hoofd valt waardoor je de pijn vergeet, maar ook tastbare herinneringen verliest? Of zou je alles willen blijven herinneren zoals het was, ook als die herinneringen veel pijn doen?