Paragraaf 2.1
Wereldrijken rondom de Middellandse Zee
Paragraaf 2.1
Wereldrijken rondom de Middellandse Zee
hoe twee machtige wereldrijken in het Middellandse Zeegebied tegenover elkaar kwamen te staan
hoe de twee rijken omgingen met godsdiensten
hoe de handel achteruitging
welke slavernij er was
Twee wereldrijken
Omstreeks 1500 ontstonden twee grootmachten: het Habsburgse wereldrijk onder leiding van Karel V en het Ottomaanse wereldrijk onder leiding van sultans.
Beide wereldrijken streefden naar heerschappij over Europa. In het Middellandse Zeegebied hielden ze elkaar in bedwang.
De Ottomaanse sultans hadden niet alleen de wereldlijke macht in hun rijk. Ze zagen zichzelf ook als leider van de islam. Ze gebruikten de halvemaan als islamitisch symbool.
De Spanjaarden (in het Habsburgse rijk) en de Ottomanen stelden hun oorlogen voor als een heilige strijd tussen christendom en islam.
In het katholieke Spanje waren islam, jodendom en protestantisme verboden. Niet-katholieken werden vervolgd en verdreven.
In het Ottomaanse rijk bestond godsdienstvrijheid. Binnen de islam was er staatsgodsdienst. Christenen en joden konden in dit rijk leven volgens eigen regels.
In het Middellandse Zeegebied werd al in de tijd van Grieken en Romeinen handel gedreven tussen Europa, Afrika en Azië.
Na 1400 ging de zeehandel achteruit. Dit kwam door Ottomaanse veroveringen van veel steden met handelsposten in de kustgebieden. Ook maakten piraten de Middellandse Zee onveilig
slavernij
In het Spaanse en het Ottomaanse rijk was veel slavernij. Veel zwarte Afrikanen werden tot slaaf gemaakt door Spanjaarden, Arabieren en Turken.
Zeerovers uit Barbarije (een Europese naam voor Marokko, Algerije en Tunesië) maakten witte Oost-Europeanen tot slaaf of ruilden hen voor losgeld.
Mannelijke slaven werkten meestal in het leger, maar hadden ook hoge posten in het bestuur. Vrouwen deden huishoudelijk werk en werden vaak gedwongen tot seks met hun eigenaar.