Skills, les 7. CRP

Skills, les 7. CRP

1 / 9
volgende
Slide 1: Slide
newEditorSkillsMBOStudiejaar 2

In deze les zitten 9 slides, met tekstslides.

time-iconLesduur is: 40 min
Dit is niet oké

Onderdelen in deze les

Skills, les 7. CRP

Doel van het CRP- onderzoek:


  • Bepalen van een ontstekingsproces of infectie in het lichaam.

  • Controleren of de therapie om de ontsteking te remmen werkt.

  • Wordt via het bloed gemeten (vingerprik).

  • De CRP test is een algemene bepaling, deze test toont niet specifiek een ziekte of aandoening aan.


Wat is CRP?


  • CRP staat voor C-reactief proteïne (Eng: C-reactive proteïn).

  • Het is een acutefase-eiwit.

  • Het wordt aangemaakt in de lever, waarna het in het bloed komt.


Eigenschap van het acutefase eiwit:


  • Het eiwit wordt snel aangemaakt: binnen 6 tot 8 uur nadat er een ontsteking is ontstaan. 

  • Het gehalte CRP daalt weer snel als de ontsteking minder wordt.


Het belang van de bepaling van de hoeveelheid CRP:


  • Het is een belangrijke aanwijzing voor de aanwezigheid van een ontsteking.

  • Het gehalte CRP kan vaak al meetbaar verhoogd zijn nog vóór er bij de geteste persoon ziekteverschijnselen - zoals koorts - zijn opgetreden.

  • Het wordt regelmatig ingezet (bij de HA) om te bepalen of een patiënt antibiotica nodig heeft.

  • Als de ontsteking verdwijnt, is dat snel zichtbaar aan het CRP gehalte in het bloed.



De bepaling van CRP wordt gedaan bij:


  • Verdenking van een acute infectie ergens in het lichaam,

  • Herstel na een behandeling. Bijvoorbeeld na behandeling ontstekingsremmend medicijn.

  • Patiënten die een operatie hebben ondergaan (controle post-operatieve infectie).


Normaalwaarde (referentiewaarde).


Bij mensen die geen ontstekingen hebben en gezond zijn is de waarde van het CRP meestal lager dan 5 mg/l. 

Deze waarde wordt dan ook aangehouden als normaalwaarde. 

Dus referentiewaarde = < 5mg/l (huisarts)

                                             < 20 mg/l (ziekenhuis)

De CRP-waarde is verhoogd:


Bij oudere mensen kan de waarde hoger liggen. (20–40 mg/l)

Bij zwangere vrouwen kan de waarde hoger liggen. 

Bij bacteriële infecties kan de waarde oplopen tot 200 mg/l.