De-escalerend handelen bij crisissituaties in de zorg
De-escalerend handelen bij crisissituaties in de zorg
Wat weet je al over het voorkomen en aanpakken van crisissituaties in de zorg?
Aan het einde van deze les kun je:
Een signaleringsplan toepassen en de-escalerend werken om crisissituaties te voorkomen, effectief communiceren met alle betrokkenen, adequaat handelen conform procedures, en constructief evalueren.
Escalaties en de-escalerend werken
Herken de fasen van een escalatie en onderneem passende de-escalerend acties om te voorkomen dat een moeilijke situatie verergert.
Stappen bij de-escalerend werken
Een signaleringsplan bestaat uit twee delen:
De beschrijving van de eerste symptomen van de crisis (in fasen). Bijvoorbeeld fase 1: onrustig heen en weer lopen.
Een beschrijving van wat de zorgvrager, naasten of zorgverleners kunnen doen tijdens de crisis (in fasen). Bijvoorbeeld fase 1: ga met de zorgvrager in gesprek en vraag wat hij voelt.
Algemene preventieve maatregelen
Communicatie
Bouw een vertrouwensband via rustige, consequente communicatie, zeker bij dreigende escalatie.
Voorzieningen
Rustige omgeving, voldoende dagbesteding, duidelijke afspraken en goed geschoolde medewerkers.
Handelen tijdens een crisis
Volg de procedure
schakel direct hulp in,
gebruik korte heldere communicatie verdeel taken.
Veiligheid is prioriteit.
Communicatie met de zorgvrager
Functioneel, vriendelijk, duidelijk en rustig spreken.
Wat wordt bedoeld met een Functioneel communicatie?
Wettelijke kaders bij crisis
Ken de Wvggz, Wzd en WGBO. Deze wetten waarborgen de rechten van zorgvragers en regelen onvrijwillige zorg in crisissituaties.
Crisis bij somatische problemen
Orthostatische hypotensie
Vallen
Dehydratie
Delier
Intoxicatie
Orgaanfalen
Risicofactoren voor valincidenten
Intrinsieke en extrinsieke factoren
Twee veelvoorkomende oorzaken
orthostatische hypotensie (snel dalende bloeddruk bij het staan)
medicatie met als bijwerking versuftheid
Dehydratie
Vormen van dehydratie
hypertone dehydratie .
isotone dehydratie.
hypotone dehydratie
Slide titel
Dehydratie ontstaat door:
vochtverlies, zoals diarree, braken, fors bloedverlies, tweede- en derdegraadsbrandwonden, heel veel zweten en medicatie (plastabletten)
onvoldoende opname van vocht bij hitte of zwaar werk
koorts
gebruik van laxeermiddelen
bepaalde aandoeningen, zoals diabetes mellitus (suikerziekte), diabetes insipidus (aandoening van de hypofyse) en de ziekte van Addison (aandoening van de bijnier). Deze aandoeningen zorgen ervoor dat de zorgvrager meer moet plassen. Daarmee veroorzaken ze uitdroging.
Risicogroepen
Risicogroepen voor uitdroging zijn baby’s en ouderen.
Hoe kun je dehydratie herkennen?
Controleer bij het vermoeden van dehydratie de volgende zaken:
de huidturgor
polsfrequentie
bloeddruk
aanwezigheid van duizelingen
aanwezigheid van krampen
Handelen bij (mogelijke) dehydratie
Als je dehydratie vermoedt, schakel je direct de arts in. Als de toestand van de zorgvrager sterk verslechterd is, doe je in afwachting van de arts controles volgens ABCDE!
Acute verwardheid (delier)
Wat is een delier?
Delier
Een delier is een acute verwardheid die ontstaat door een lichamelijke aandoening. Symptomen van een delier kunnen op verschijnselen van dementie lijken, maar het is geen dementie.
Oorzaak
De oorzaak van een delier is altijd een lichamelijke aandoening.
Door lichamelijke aandoening kunnen neurotransmitters ontregeld raken.
Welke lichamelijke aandoeningen kunnen Delier veroorzaken?
infecties en ontstekingen (urineweginfecties, luchtweginfectie)
voedings- en vochttekort (dehydratie, zouttekort, vitaminetekorten)
overdosering en vergiftiging (overdosering van bepaalde medicijnen, te veel alcohol drinken)
grote operaties, narcose
kwaadaardige aandoeningen
lichamelijk trauma (bijvoorbeeld hoofdletsel)
organen die niet meer goed werken (bijvoorbeeld de alvleesklier die geen insuline meer aanmaakt)
blaasretentie (achterblijven van urine in de blaas omdat iemand niet meer kan plassen of slechts kleine beetjes)
sepsis (bloedvergiftiging)
Vaststellen van een delier
bewustzijnsstoornissen (wisselende aandacht en concentratie; de persoon is afwisselend helder of suf)
cognitieve stoornissen (desoriëntatie in tijd, plaats en persoon, geheugen en taalstoornissen)
een acuut begin (binnen uren of dagen) en een wisselende heftigheid van de symptomen in de loop van de dag
samenhang tussen psychische symptomen en een lichamelijke aandoening
De DOS (Delirium Observatie Screening) is een meetinstrument om een delier vroeg te herkennen of kritisch te volgen.
Reflectie en afspraken voor de toekomst