Donorwise

Wat weet jij over doneren?

Palliatieve zorg

1 / 26
volgende
Slide 1: Slide
newEditorBiologieMiddelbare schoolvmbo tLeerjaar 2

In deze les zitten 26 slides, met interactieve quizzen en tekstslides.

Dit is niet oké

Onderdelen in deze les

Wat weet jij over doneren?

Palliatieve zorg

1 donor kan maximaal 5 levens redden.

A

Waar

B

Niet waar

C


D


1 donor kan wel 8 levens redden. Het hart, 2 longen, de lever, 2 nieren, de alvleesklier en de dunne darm kunnen getransplanteerd worden bij 8 verschillende patiënten.

Alle delen van je lichaam kun je doneren.

A

Waar

B

Niet waar

C


D


Na overlijden kun je de volgende organen en weefsels doneren: 

Organen: hart, lever, longen, nieren alvleesklier, dunne darm.


Weefsels: huid, hoornvliezen, hartkleppen, grote bloedvaten, bot- en peesweefsel.

Er zijn in Nederland genoeg organen beschikbaar om te transplanteren.

A

Waar

B

Niet waar

C


D


Helaas zijn er onvoldoende organen beschikbaar voor transplantatie. Hierdoor staan mensen op een wachtlijst voor een orgaan.

Gemiddeld staan er meer dan 1.000 mensen op de wachtlijst voor een orgaantransplantatie.

A

Waar

B

Niet waar

C


D


Helaas overlijden er jaarlijks mensen doordat een orgaan niet op tijd komt.

De wachttijd voor een nieuwe nier is 3,5 jaar.

A

Waar

B

Niet waar

C


D


De wachttijd verschilt van orgaan tot orgaan. De meeste mensen wachten 3,5 jaar op een nieuwe nier, 13 maanden op een hart, ruim 15 maanden op longen en een half jaar op een lever.



Orgaandonatie, hoe gaat dat?

Als ik donor word kan mijn familie geen afscheid van mij nemen.

A

Waar

B

Niet waar

C


D


Afscheid kunnen nemen van een dierbare overledene is heel belangrijk. Of iemand nu orgaan- of weefseldonor is, er is altijd ruim tijd om afscheid te nemen van de overledene. Zowel vóór als na de donatie.

Een harttransplantatie moet snel gebeuren, want een hart blijft buiten het lichaam maximaal zes uur goed.

A

Waar

B

Niet waar

C


D


Organen die eenmaal uitgenomen zijn, kunnen maar korte tijd buiten het lichaam worden bewaard. Het hele proces vanaf de uitname tot het moment van transplantatie mag bij een hart niet langer duren dan zes uur.

Je kunt je keuze in het Donorregister vastleggen wanneer je 12 jaar of ouder bent.

A

Waar

B

Niet waar

C


D


Vanaf 12 jaar kun je je keuze zelf vastleggen in het Donorregister. Kinderen jonger dan 12 jaar kunnen nog geen keuze in het Donorregister registreren. De arts vraagt in dat geval toestemming aan de ouders.

Als je oud of ziek bent kun je geen donor worden.

A

Waar

B

Niet waar

C


D


Iedereen kan zich registreren als orgaan- en weefseldonor, ook als je oud of ziek bent. Artsen onderzoeken pas na je dood of je organen en weefsels geschikt zijn voor transplantatie.



Als ik geregistreerd sta als donor doet een arts niet meer zijn best om mij te redden

A

Waar

B

Niet waar

C


D


Iedere arts zal er altijd alles aan doen om het leven van zijn patiënt te redden. Dat is zijn plicht en dat heeft hij ook plechtig moeten beloven toen hij arts werd. Een arts zal dus nooit voorrang geven aan de ene patiënt boven de andere. Artsen weten van te voren ook niet óf organen geschikt zijn voor donatie. Dit kan pas worden onderzocht als iemand is overleden.

Als ik geen donor wil zijn, hoef ik ook niet te registreren.

A

Waar

B

Niet waar

C


D


Als je geen keuze hebt vastgelegd, moeten je nabestaanden beslissen over donatie. Een moeilijke beslissing op een verdrietig moment. Als je geen donor wilt zijn, is het dus belangrijk om dit ook vast te leggen in het Donorregister. Dat maakt het duidelijker voor iedereen.


In 2020 zal de wet veranderen. Als je dan zelf niets registreert, kom je automatisch in het donorregister, met de keuze ‘geen bezwaar’ voor donatie. Dit geldt voor alle Nederlanders van 18 jaar en ouder.

Na donatie zie je er nog goed uit, en kun je gewoon worden begraven of gecremeerd.

A

Waar

B

Niet waar

C


D


Het uitnemen van organen of weefsels gebeurt zorgvuldig en met respect voor de overledene en de familie. Er wordt niets weggenomen op plaatsen die zichtbaar zijn als iemand opgebaard wordt. Dus nooit in het gezicht, of in de hals of aan de handen. Op plaatsen waar is geopereerd komen hechtingen met pleisters. Na donatie kan het lichaam gewoon worden begraven of gecremeerd.