Visustest
Visustest
Visusbepaling
Het functioneren van het oog, ook wel de visuele functie genoemd, kunnen we meten.
De visuele functie wordt met meerdere parameters bepaald, zoals:
• het gezichtsvermogen (de gezichtsscherpte) of “visus” genoemd;
• contrastgevoeligheid;
• glare gevoeligheid: dit is de mate van verstrooiing van het licht.
Per oog kan de visus verschillen, daarom bepalen we deze altijd apart.
De visus kan zonder, maar ook met correctie (bril, contactlens) bepaald worden.
De visus is dus niet hetzelfde als de waarde die de opticien berekent.
Dat is de refractieafwijking, de waarde die de sterkte van de brilglazen/lenzen bepaalt.
De visus is dus puur hoe goed het oog zelf kan zien.
Vaststellen van de gezichtsscherpte (visus) met behulp van letters of symbolen op een visuskaart.
De beeldgrootte neemt van boven naar beneden af.
De visus is een maat voor de kleinste details die iemand nog kan onderscheiden op een afstand van ten minste vijf meter
Uitvoering visusbepaling
Er zijn verschillende visuskaarten die gebruikt kunnen worden voor de visustest:
• Letters
• Landoltringen
• E-haken
• APK-ToV-kaart voor kinderen. NB. notatie van visus is anders als je deze kaart gebruikt. Deze kaart kan ook op 3 of 4 meter gebruikt worden.
Letterkaart
Landoltse ring
E-haken kaart
Kinderkaart
Vastleggen uitslag
De normale visus van een volwassen persoon is 1,0 of hoger.
Een visus van 0,5 betekent dat die persoon alles van 2 maal zo dichtbij moet bekijken om dezelfde details scherp te kunnen zien.
Bij een visus van 0,1 moet die persoon 10 maal zo dichtbij staan.
Bij een refractieafwijking is de lengte van de oogkas niet goed in verhouding tot de brekende media van het oog.
Hierdoor vallen lichtstralen niet precies samen op het netvlies, waardoor een onscherp beeld ontstaat. Hierdoor zie je dus wazig.
Aandachtspunten:
• Op de visuskaart moet in de kantlijn per regel de visus (in
decimalen) voor een afstand van 5 of 6 meter vermeld staan.
• Gebruik een kaart met veel contrast. Dat wil zeggen: zwarte
symbolen op een witte achtergrond.
• Zorg voor goede verlichting boven de kaart.
• Zorg ervoor dat de cliënt recht voor de visuskaart zit of
staat.
• Wijs de cliënt erop niet met de ogen te knijpen.
• Het bepalen van de visus gebeurt bij personen met een
refractieafwijking altijd met correctie van eigen bril of
contactlenzen.
• Onderzoek altijd eerst het rechteroog, terwijl het
linkeroog is afgedekt.
• Onderzoek daarna het andere oog op dezelfde manier.