Regeling en stoornissen van de nier

Hoe de nier balans bewaakt

1 / 56
volgende
Slide 1: Slide
newEditor

In deze les zitten 56 slides, met interactieve quizzen en tekstslides.

Dit is niet oké

Onderdelen in deze les

Hoe de nier balans bewaakt

Deze les verbindt regulatie van bloeddruk en vochtbalans aan veelvoorkomende nierproblemen en labwaarden.

Leerdoel

Ik kan uitleggen hoe RAAS en ADH de bloeddruk en vochtbalans reguleren, en deze kennis toepassen op nierziekten en labwaarden.

Deze slide heeft geen instructies

Welke woorden koppel jij aan bloeddruk, vochtbalans en de nier?

Gebruik de opbrengst om voorkennis te activeren. Verwachte thema’s: bloeddruk, zout, water, urine, RAAS, ADH, filtratie, nieren, oedeem.

RAAS-systeem: waarom bestaat het?

Het RAAS helpt het lichaam om bloeddruk en circulerend volume op peil te houden.


De nier activeert dit systeem wanneer zij merkt dat:

  • de bloeddruk daalt

  • de doorbloeding afneemt

  • er weinig natrium aanwezig is


De boodschap van de nier is dan: er komt te weinig bloed binnen.

Benadruk dat de nier reageert op wat zij lokaal 'ziet'. Dat hoeft niet altijd te betekenen dat de totale bloeddruk in het hele lichaam echt laag is.

Start van het RAAS

De eerste stappen verlopen in een vaste volgorde:

  • de nier geeft renine af

  • renine zet angiotensinogeen om in angiotensine I

  • ACE zet angiotensine I om in angiotensine II

Noem dat angiotensinogeen uit de lever komt als extra context, maar houd de focus op de keten die in de user input staat.

Effect van angiotensine II

Angiotensine II heeft directe effecten:

  • vasoconstrictie

  • stijging van de bloeddruk

  • afgifte van aldosteron


Hiermee probeert het lichaam snel de doorbloeding te herstellen.

Koppel structuur en functie: nauwere bloedvaten geven meer weerstand en dus hogere bloeddruk.

Rol van aldosteron

Aldosteron zorgt voor:

  • meer natriumretentie

  • meer waterretentie

  • meer uitscheiding van kalium


Gevolg: bloeddruk en circulerend volume stijgen.

Leg uit dat water het natrium volgt; dat helpt leerlingen het volumeeffect te onthouden.

RAAS en chronische nierschade

Bij chronische nierschade ontvangt de nier minder bloed.


Daardoor wordt het RAAS vaak continu geactiveerd.

Dat leidt tot:

  • hypertensie

  • verdere nierschade


Zo ontstaat een vicieuze cirkel.

Laat zien dat een compensatiemechanisme op korte termijn nuttig kan zijn, maar op lange termijn schadelijk wordt.

Medicatie die RAAS remt

Belangrijke groepen medicijnen zijn:

  • ACE-remmers: bijvoorbeeld enalapril en lisinopril

  • ARB's: bijvoorbeeld losartan en valsartan


Effect van deze middelen:

  • minder werking van angiotensine II

  • lagere bloeddruk

  • bescherming van de nier

Je kunt toelichten dat ACE-remmers de vorming van angiotensine II verminderen en ARB's de werking ervan blokkeren.

Waarom kalium controleren?

Bij gebruik van ACE-remmers neemt aldosteron af.


Daardoor wordt minder kalium uitgescheiden.

Het gevolg kan zijn:

  • stijging van kalium in het bloed

  • risico op hyperkaliëmie

Koppel dit meteen aan het belang van labcontrole bij nierpatiënten en bij start of dosisverhoging van RAAS-remmers.

Welk effect hoort direct bij angiotensine II?

A

Vasoconstrictie

B

Meer urine

C

Kaliumretentie

D

Lagere renine

Toetst het midden van de RAAS-keten. Kaliumretentie past indirecter bij minder aldosteron, niet direct bij angiotensine II.

RAAS-keten aanvullen

Bij daling van de doorbloeding geeft de nier renine af. Dat zet angiotensinogeen om in angiotensine I. Daarna zet ACE dit om in angiotensine II, waardoor ook aldosteron toeneemt.

renine
angiotensine I
angiotensine II
aldosteron
ADH
albumine
creatinine
angiotensineogeen
kalium

Laat leerlingen de volgorde van de keten exact reconstrueren.

Waarom controleer je kalium bij ACE-remmers?

Bespreek: ACE-remmers verlagen angiotensine II en daardoor aldosteron. Minder aldosteron geeft minder kaliumuitscheiding, dus risico op hyperkaliëmie.

Wat is ADH?

ADH betekent antidiuretisch hormoon.


Het wordt geproduceerd in de hypothalamus en afgegeven door de hypofyse.


ADH helpt het lichaam om water vast te houden.

Houd het onderscheid scherp: ADH draait vooral om water, RAAS om zout én water.

Wanneer stijgt ADH?

ADH stijgt bij situaties van vochttekort, zoals:

  • uitdroging

  • weinig vochtinname

  • bloedverlies

Benadruk dat het lichaam hiermee probeert verdere waterverliezen te beperken.

Effect van ADH in de nier

ADH zorgt ervoor dat de verzamelbuizen meer water terug opnemen.


Gevolgen:

  • minder urine

  • donkere urine

  • geconcentreerde urine

Gebruik hier het woord 'terugresorptie' alleen als de groep dat al kent; anders is 'meer water terug opnemen' duidelijker.

RAAS en ADH vergeleken

Een handig onderscheid is:


  • RAAS houdt vooral zout + water vast

  • ADH houdt vooral water vast


Beide systemen helpen bij het behoud van volume, maar doen dat op een andere manier.

Dit is een kerncontrast in de les. Herhaal dezelfde formulering later eventueel bij casussen.

Diarree en vochtverlies

Na 24 uur diarree verliest een patiënt veel vocht.


Dan geldt meestal:

  • ADH stijgt

  • de patiënt heeft weinig urine

  • de urine is geconcentreerd


Zo probeert het lichaam water te sparen.

Verbind dit zo nodig ook aan RAAS als brug naar de volgende subtopics: bij minder effectief circulerend volume stijgt vaak ook RAAS.

Wat houdt ADH vooral vast?

A

Glucose

B

Kalium

C

Natrium

D

Water

Sluit aan op het ezelsbruggetje: RAAS houdt zout + water vast, ADH vooral water.

ADH bij vochtverlies

Bij uitdroging stijgt ADH. In de nier nemen de verzamelbuizen dan meer water terug op. Daardoor ontstaat weinig urine en is de urine vaak geconcentreerd.

ADH
verzamelbuizen
weinig urine
geconcentreerd
renine
glomeruli
veel urine
verdund
albumine

Toetst begrip van trigger, plaats van werking en zichtbaar effect van ADH.

Wat is nierarteriestenose?

Nierarteriestenose is een vernauwing van de nierslagader.


Een veelvoorkomende oorzaak is:

  • atherosclerose


Door de vernauwing komt minder bloed bij de nier.

Maak duidelijk dat het probleem vóór de nier ligt: de aanvoer is verminderd.

Wat merkt de nier?

De nier registreert minder doorbloeding.


Daardoor 'denkt' zij:

de bloeddruk is te laag.


Dat kan zelfs gebeuren wanneer de bloeddruk in de rest van het lichaam normaal of hoog is.

Dit is de centrale misinterpretatie bij nierarteriestenose en verklaart waarom RAAS zo sterk aangaat.

Gevolg: sterke RAAS-activatie

Minder bloed in de nier → renine stijgt → angiotensine II stijgt → aldosteron stijgt


Gevolgen:

  • hypertensie

  • verdere nierschade

Gebruik hier bewust de pijlnotatie, omdat de causale keten zelf de kern van deze slide is.

Klachten en kenmerken

Bij nierarteriestenose passen vaak:

  • hoge bloeddruk

  • afname van de nierfunctie

  • soms vochtretentie


Het beeld past dus bij een nier die te weinig bloed aangevoerd krijgt.

Koppel stijgend creatinine aan afnemende nierfunctie als voorbereiding op de labslides.

Behandeling van nierarteriestenose

Behandeling richt zich op het verlagen van de druk en het beschermen van de nier:

  • ACE-remmers

  • ARB's

  • bloeddrukcontrole

  • soms dotterbehandeling of stent

Je kunt erbij noemen dat beleid afhangt van ernst, nierfunctie en de mate van vernauwing.

Waarom activeert de nier RAAS bij nierarteriestenose?

A

Te veel natrium

B

Te weinig doorbloeding

C

Te veel urine

D

Te laag albumine

De kernmisvatting die je wilt voorkomen: systemische hypertensie sluit lokale onderperfusie van de nier niet uit.

Waardoor ontstaat nierarteriestenose meestal?

1

Atherosclerose

2

Niersteen

3

Infectie

4

Tumor

Deze slide heeft geen instructies

Waarom kan RAAS stijgen bij al hoge bloeddruk?

Bespreek: de nier meet lokaal verminderde aanvoer, interpreteert dat als lage druk, activeert renine en zo stijgen angiotensine II, aldosteron en uiteindelijk de bloeddruk.

Wat is hydronefrose?

Hydronefrose is een verwijding van het nierbekken door urineophoping.


De urine kan dan niet goed wegstromen en hoopt zich op in het afvoersysteem van de nier.

Benadruk het verschil met nierarteriestenose: hier ligt het probleem niet in de bloedtoevoer maar in de urine-afvoer.

Oorzaken van obstructie

Hydronefrose ontstaat door een obstructie, bijvoorbeeld:

  • niersteen

  • vergrote prostaat

  • tumor

  • strictuur

Gebruik 'obstructie' consequent als term voor afsluiting of belemmering van de urineweg.

Hoe ontstaat nierschade?

Bij obstructie kan urine niet weg.


Daardoor gebeurt het volgende:

  • druk neemt toe

  • nierweefsel raakt beschadigd

  • de nierfunctie kan afnemen


Het is dus een vorm van schade door drukopbouw.

Noem eventueel dat langdurige obstructie nefronen kan beschadigen en de GFR kan verlagen.

Klachten bij hydronefrose

Typische klachten zijn:

  • flankpijn

  • misselijkheid

  • verminderde urineproductie


Bij een steen in de ureter kan de pijn koliekachtig zijn.

De term 'koliekpijn' sluit goed aan op de latere casus over hydronefrose.

Behandeling van hydronefrose

De behandeling is gericht op het opheffen van de oorzaak:

  • steen verwijderen

  • katheter

  • nefrostomie


Zolang de obstructie blijft bestaan, blijft de druk in de nier verhoogd.

Als je wilt, kun je mondeling ook JJ-katheter noemen omdat die later in een casus terugkomt.

Waardoor ontstaat nierschade bij hydronefrose?

A

Drukopbouw

B

Hematurie

C

Vasodilatatie

D

Hypoglykemie

Verbind oorzaak en mechanisme: obstructie → urine kan niet weg → druk stijgt → nierweefsel beschadigt.

Hydronefrose samenvatten

Bij hydronefrose is er een obstructie van de urineweg. De urine hoopt zich op in het nierbekken, waardoor drukopbouw ontstaat. De behandeling is gericht op het opheffen van de oorzaak.

obstructie
nierbekken
drukopbouw
opheffen
doorbloeding
glomerulus
vasoconstrictie
verlagen
aldosteron

Gebruik deze slide om het contrast met nierarteriestenose te benadrukken: afvoerprobleem versus aanvoerprobleem.

Belangrijke labwaarden bij nierziekten

  • Creatinine - maat voor nierfunctie

  • eGFR - filtratiesnelheid

  • Ureum - afvalstof in het bloed

  • Natrium - past bij vochtbalans

  • Kalium - belangrijk vanwege risico op hartritmestoornissen

  • Albumine - laat eiwitverlies zien

  • Proteïnurie - past bij glomerulaire schade

Deze slide is bedoeld als anker. Werk per term kort uit wat stijging of daling meestal betekent.

Typische patronen in labwaarden

Enkele herkenbare combinaties:


  • chronische nierschade: creatinine ↑, eGFR ↓, vaak kalium ↑

  • nefrotisch syndroom: proteïnurie ↑, albumine ↓, oedeem

  • uitdroging: natrium ↑, ureum ↑, geconcentreerde urine

Benadruk dat losse waarden minder zeggen dan het patroon waarin ze samen voorkomen.

Casus: pre-renale nierinsufficiëntie

Een oudere patiënt met diarree, weinig drinken, lage bloeddruk, donkere urine, creatinine ↑, ureum ↑↑ en natrium ↑ past bij pre-renale nierinsufficiëntie.


Door vochtverlies bereikt minder bloed de nier.

Leg uit dat 'pre-renaal' betekent: het probleem ligt vóór de nier, in de perfusie.

Pre-renaal: reactie van het lichaam

Bij pre-renaal vochtverlies worden beide systemen geactiveerd:

  • RAAS stijgt sterk

  • ADH stijgt sterk


Doel:

  • zout vasthouden

  • water vasthouden


Een logische behandeling is vocht toedienen en de oorzaak van diarree behandelen.

Koppel hier terug naar het onderscheid: RAAS voor zout + water, ADH vooral voor water.

Casus: nierarteriestenose

Een patiënt met ernstige hypertensie, stijgend creatinine en atherosclerose past bij nierarteriestenose wanneer de echo een vernauwing van de nierarterie laat zien.


De nier krijgt dan te weinig bloed aangevoerd.

Gebruik deze casus om leerlingen te laten herkennen dat een hoge bloeddruk toch samen kan gaan met activatie van RAAS door de nier.

Waarom stijgt de bloeddruk verder?

Bij nierarteriestenose interpreteert de nier de lage aanvoer als een te lage druk.


Gevolg:

  • renine ↑

  • angiotensine II ↑

  • aldosteron ↑


Daardoor stijgt de bloeddruk verder. Veelgebruikte behandeling: ACE-remmers of ARB's.

Laat dit expliciet contrasteren met pre-renale dehydratie: hier is de trigger lokale onderperfusie door vernauwing.

Casus: hydronefrose

Een patiënt met koliekpijn rechts, misselijkheid, weinig urine en een echo met verwijd nierbekken en steen in de ureter past bij post-renale nierschade.


Hier ligt het probleem in de afvoer van urine.

Introduceer hier het onderscheid pre-renaal, renaal en post-renaal zonder uit te waaieren naar andere oorzaken.

Post-renaal: wat beschadigt de nier?

Bij post-renale obstructie kan urine niet wegstromen.


Dat veroorzaakt:

  • drukopbouw

  • beschadiging van nefronen

  • afname van de GFR


Behandeling: obstructie opheffen, bijvoorbeeld met steenverwijdering, nefrostomie of een JJ-katheter.

Benadruk dat snelle behandeling belangrijk is om blijvende schade te beperken.

Casus: nefritisch syndroom

Een student met hypertensie, donkere urine, licht oedeem, erytrocyten in de urine, proteïnurie en creatinine ↑ na een keelontsteking past bij een nefritisch syndroom.


De kern is ontsteking van de glomerulus.

Leg mondeling uit dat donkere urine hier past bij hematurie.

Kenmerken van nefritisch syndroom

Bij nefritisch syndroom zie je vaak:

  • hematurie

  • matige proteïnurie

  • vochtretentie

  • hypertensie


Behandeling kan bestaan uit oorzaak behandelen, bloeddrukcontrole en soms corticosteroïden.

Maak duidelijk dat proteïnurie hier meestal minder uitgesproken is dan bij nefrotisch syndroom.

Casus: nefrotisch syndroom

Een patiënt met dikke enkels, gewichtstoename, albumine sterk verlaagd, proteïnurie sterk verhoogd en cholesterol verhoogd past bij een nefrotisch syndroom.


De glomerulus lekt hierbij grote hoeveelheden eiwit.

Deze slide zet de casus neer; de volgende slide werkt het mechanisme en verschil met nefritisch uit.

Waarom ontstaat oedeem?

Bij nefrotisch syndroom gaat veel albumine verloren via de urine.


Daardoor ontstaat:

  • hypoalbuminemie

  • verplaatsing van vocht naar het interstitium

  • oedeem


Mogelijke behandeling: diuretica, zoutbeperking, oorzaak behandelen en soms corticosteroïden.

Benadruk dat ernstig eiwitverlies het onderscheidende kenmerk is van nefrotisch syndroom.

Nefritisch versus nefrotisch

  • ontsteking: ja

  • hematurie: veel

  • proteïnurie: matig

  • albumine: licht verlaagd

  • oedeem: licht

  • hypertensie: vaak

  • ontsteking: soms

  • hematurie: weinig

  • proteïnurie: ernstig

  • albumine: sterk verlaagd

  • oedeem: ernstig

  • hypertensie: soms

Nefrotisch

Nefritisch

Deze vergelijking helpt leerlingen patronen herkennen in casussen en labuitslagen.

Labwaarden koppelen aan ziektebeelden

Veelgebruikte interpretaties zijn:

  • creatinine ↑ - nierfunctie afgenomen

  • eGFR ↓ - nierfunctie afgenomen

  • ureum ↑ - afvalstoffen stapelen

  • kalium ↑ - risico op hartritmestoornissen

  • albumine ↓ - eiwitverlies

  • proteïnurie ↑ - glomerulaire schade

  • hematurie - glomerulaire ontsteking

Je kunt natrium hier mondeling nog aanvullen als marker die bij uitdroging verhoogd kan zijn.

Welk labpatroon past het best bij nefrotisch syndroom?

A

Kalium↑, eGFR↓

B

Proteïnurie↑, albumine↓

C

Hematurie, natrium↑

D

Ureum↑, ADH↓

Laat leerlingen patronen herkennen in plaats van losse waarden.

Pre-renale casus aanvullen

Bij diarree en weinig drinken past vaak een pre-renale nierinsufficiëntie. Door minder perfusie stijgen RAAS en ADH. Een logische eerste behandeling is vocht toedienen.

pre-renale
RAAS
ADH
vocht toedienen
post-renale
albumine
ACE
steen verwijderen
nefrostomie

Toetst toepassing van de mechanismen op de casus met diarree en hypotensie.

Noem 1 kernverschil: nefritisch versus nefrotisch.

Bespreek gewenste elementen: nefritisch = ontsteking, hematurie, matige proteïnurie, vaak hypertensie. Nefrotisch = ernstige proteïnurie, sterk laag albumine, ernstig oedeem.

Wat uit deze les ga jij zeker onthouden?

Deze slide heeft geen instructies

Welk onderdeel vond jij het lastigst om te begrijpen?

Deze slide heeft geen instructies

Begrippenlijst

RAAS - hormoonsysteem dat bloeddruk en circulerend volume verhoogt

Renine - enzym dat de RAAS-keten start vanuit de nier

ACE - enzym dat angiotensine I omzet in angiotensine II

Angiotensine II - stof die vasoconstrictie en aldosteronafgifte veroorzaakt

Aldosteron - hormoon dat natrium- en waterretentie bevordert en kaliumuitscheiding verhoogt

ADH - antidiuretisch hormoon dat waterretentie in de nier verhoogt

Vasoconstrictie - vernauwing van bloedvaten

Deze slide heeft geen instructies

Begrippenlijst

Nierarteriestenose - vernauwing van de nierslagader waardoor de nier minder bloed ontvangt

Hydronefrose - verwijding van het nierbekken door urineophoping

Creatinine - labwaarde die gebruikt wordt als maat voor nierfunctie

eGFR - geschatte filtratiesnelheid van de nier

Proteïnurie - aanwezigheid van te veel eiwit in de urine

Nefritisch syndroom - glomerulaire ontsteking met hematurie, matige proteïnurie en vaak hypertensie

Nefrotisch syndroom - glomerulaire aandoening met ernstige proteïnurie, hypoalbuminemie en oedeem

Deze slide heeft geen instructies