Eindklank: -e of -en
Eindklank: -e of -en
Wat is een bijvoeglijk naamwoord?
Een bijvoeglijk naamwoord (bnw) zegt iets over een zelfstandig naamwoord.
Hoe schrijf je een bijvoeglijk naamwoord?
Hoofdregel:
Een bijvoeglijk naamwoord eindigt bijna altijd op een -e.
de mooie koe
het dikke varken
de leuke jongen
het mooie meisje
De eerste uitzondering
Lidwoorden
Een bijvoeglijk naamwoord krijgt geen -e als het zelfstandig naamwoord een het-woord is en er 'een' voor staat. Kijk goed naar de onderstaande voorbeelden.
het lieve meisje - een lief meisje
het grote raam - een groot raam
het kleine glas - een klein glas
de leuke jongen - een leuke jongen
De tweede uitzondering
Stoffelijke bijvoeglijk naamwoorden
Als een bijvoeglijk naamwoord een stof aangeeft (dus waar iets van gemaakt is) dan komt er -en achter.
Voorbeelden:
de houten lepel
het gouden horloge
de leren broek
een wollen trui
een rieten dak
Heel moderne stoffen krijgen helemaal geen uitgang.
een plastic bakje
een polyester boot
De tweede uitzondering vervolg
Heel moderne stoffen krijgen helemaal geen uitgang.
een plastic bakje
een polyester boot
Van werkwoorden kan je ook bijvoeglijke naamwoorden maken:
om precies te zijn van voltooid deelwoorden
Het pak koekjes is aangebroken. - het aangebroken pak koekjes
De speler werd gehinderd - de gehinderde speler
De dader is gespot - de gespotte dader
Medeklinkerverandering
Uitzonderingen
Sommige woorden houden een -e als tussenletter.
De voorbeelden zie je zo!
1. Woorden die verwijzen naar een unieke persoon of zaak
zonnestraal, maneschijn en Koninginnedag
2. In bijvoeglijke naamwoorden waarvan het eerste deel alleen maar wordt gebruikt als versterking van het bijvoeglijke tweede deel
apetrots, beresterk, boordevol, reuzeleuk
3. Woorden van het type ‘dier+plant’ vallen (vanaf 2005) onder de hoofdregel en krijgen een tussen -n
eendenkroos, rattenkruid, paardenbloem
Heb je de theorie begrepen?
Heb je aantekeningen gemaakt?
Extra oefenen kan op:
www.cambiumned.nl