Les 13 - 16 okt. - N1C

1 / 13
next
Slide 1: Slide
New lesson editorNederlandsMiddelbare schoolvmbo tLeerjaar 1

This lesson contains 13 slides, with text slides.

time-iconLesson duration is: 50 min
Report this lesson

Items in this lesson

Les 13 - 16 okt. - N1C

Dounia el Mezziani

Planning



  1. Jeugdjournaal

  2. Herhalen - Samen een opdracht maken

  3. Zelfstandig werken

  4. Afsluiten

Voorlezen

1

minute

00

second

Kijk, luister en stel vragen!

Cursus 5 Grammatica - Woordsoorten

§1 - Werkwoord

§3 - Lidwoord en zelfstandig naamwoord

§5 - Bijvoeglijk naamwoord

§7 - Voorzetsel


+§8 - Mixopdrachten

§1 - Werkwoord

De artiesten hebben een luid applaus gekregen.
In deze zin staan twee werkwoorden (ww): hebben en gekregen. Het werkwoord is een woordsoort. In een zin staan altijd één of meer werkwoorden.

Een werkwoord zegt wat iets of iemand doet of wat iets of iemand overkomt.

Zo herken je een werkwoord
Een werkwoord kun je vervoegen. Je maakt er dan verschillende werkwoordsvormen van. Bijvoorbeeld:

  • hele werkwoord = krijgen: krijg, krijgt, krijgen, kreeg, kregen, gekregen

  • hele werkwoord = opbellen: bel op, belt op, bellen op, belde op, belden op, opgebeld

§3 - Lidwoord en zelfstandig naamwoord

Er zijn drie lidwoorden (lw): de, het, een. Een lidwoord hoort altijd bij een zelfstandig naamwoord: de televisie – een televisie

De woorden de en het zijn bepaalde lidwoorden (blw), een is een onbepaald lidwoord (olw).

Een zelfstandig naamwoord (zn) is een woord voor een mens, dier, plant, ding of gevoel. Bijvoorbeeld: dochter, bloemist, zeehond, tulp, telefoon, dorp, liefde. Een eigennaam is ook een zelfstandig naamwoord: Tim, Schuurmans, Donar, Tiel, Rijn.

Zo herken je een zelfstandig naamwoord

  • Een zelfstandig naamwoord heeft meestal een enkelvoud en een meervoud (vriend – vrienden).

  • Je kunt er vaak een verkleinwoord van maken (vriend – vriendje).

  • Je kunt er vaak de, het of een voor zetten (de vriend, een vriend; het paard, een paard).



§5 - Bijvoeglijk naamwoord

Bekijk de volgende zin: - Dat is een spannende film! In deze zin is spannende een bijvoeglijk naamwoord (bn). Het bijvoeglijk naamwoord spannende geeft extra informatie over het zelfstandig naamwoord film.

Zo herken je een bijvoeglijk naamwoord

  • Een bijvoeglijk naamwoord kan vóór of achter het zelfstandig naamwoord staan: Dat is een spannende film. / De film is spannend.

  • Een bijvoeglijk naamwoord heeft vaak een korte vorm (zonder -e) en een lange vorm (met een -e): een spannend boek / een spannende film.

  • Bij de meeste bijvoeglijke naamwoorden kun je de ‘trappen van vergelijking’ gebruiken: spannend – spannender – spannendst.

Een stoffelijk bijvoeglijk naamwoord (st.bn) zegt van welke stof iets gemaakt is: een zilveren armband, een nylon jack. Een stoffelijk bijvoeglijk naamwoord heeft maar één vorm (koperen, houten, plastic). Dit bijvoeglijk naamwoord staat altijd vóór het zelfstandig naamwoord en het heeft géén trappen van vergelijking.

§7 WS: Voorzetsel

Voorzetsels (vz) zijn meestal korte woorden, zoals na, tussen en door. Ze geven vaak aan: – een plaats: in / op / naar (de kast) – een tijd: na / tijdens / in (de pauze) – een reden of oorzaak: door / vanwege (de regen) Je gebruikt ze in combinatie met een zelfstandig naamwoord.

Zo herken je een voorzetsel

  • Je kunt een voorzetsel voor een lidwoord + zelfstandig naamwoord zetten: – naast de kast, voor de pauze, door de regen.

  • Een voorzetsel staat meestal aan het begin van een zinsdeel: – Ik / ga / naar de sportschool.

Bij sommige werkwoorden hoort een voorzetsel dat je niet kunt vervangen, een vast voorzetsel: houden van, geloven in, denken aan, etc.

Vaste voorzetsels

Vaste voorzetsels bij werkwoorden


Bij sommige werkwoorden hoort een voorzetsel

dat je niet kunt vervangen, een vast voorzetsel:

– houden van: Nico houdt van waterskiën.

– besteden aan: Ik wil niet veel tijd besteden aan deze onzin.


We gaan hier een werkblad over maken!

Wat vond je van deze les?