Baklava kan als dessert worden gegeten. Baklava wordt vooral verkocht in landen van de Balkan tot het Midden-Oosten.
Het woord baklava is in 1650 voor het eerst in het Engels gebruikt en is afkomstig van het Osmaanse woord bɑ-klɑvɑ بقلاوه wat weer van het Perzische woord باقلبا (bāqlabā) dat 'opstapelen' betekent, afstamt. In andere talen wordt het woord anders uitgesproken en/of anders opgeschreven.
verschillende groeperingen claimen de oorsprong van het dessert wat vaak leidt tot onderlinge discussies.[1]
Een van de theorieën gaat ervan uit dat de Assyriërs 800 v.Chr. baklava uitgevonden hebben. Griekse kooplieden haalden het vervolgens naar Griekenland toe. Toentertijd bestond het uit een aantal broodlagen met walnoten ertussen en een toevoeging van honing, vervolgens werd het gebakken in hun primitieve houtovens.[2]
In De agri cultura, geschreven door Cato in het jaar 160 v.Chr., wordt baklava als een Grieks gerecht beschreven dat bestaat uit gestapeld deeg gevuld met noten waarover honing wordt gegoten. Historici en linguïsten als Andrew Alby erkennen deze theorie.[3]
Door Turken wordt beweerd dat het gerecht Turks zou zijn en dat de overheersing door het Ottomaanse Rijk van Griekenland, Armenië en delen van het Midden-Oosten heeft geleid tot het claimen ervan door andere landen.
Door Bosniakken wordt beweerd dat het gerecht Bosnisch zou zijn.
