Atlantis

• Latijn en Grieks
• Secundair onderwijs

Atlantis

Inleiding

- schrijver: Plato (V-VI)

- Wat? een eiland dat rond 10 000 v. C. gezonken is door een enorme vloedgolf

- info < Egyptische priesters (historiografen)

Inleiding

- aarde wordt verloot onder de goden

- Poseidon krijgt eiland van Kleito

- > huwelijk

-> 5 x 2-ling

-> Atlas wordt opperkoning

-> aanpassingen van het eiland

Κατα μέσον πάσης τῆς νήσου πεδίον ἦν,

ὃ πάντων πεδίων κάλλιστον ἐλέγετο.

Welk woord is antecedent?

1. μέσον
2. νήσου
3. πεδίον
4. ἦν

 Ἐν δε μέσῃ τῇ νήσῳ ἐγγύς τοῦ πεδίου ἦν ὄρος. 

Τοῦτο δε το ὄρος ὁ Ποσειδῶν περιέρρηγνυ κύκλῳ θαλάττης γῆς τε ἐναλλάξ,

ποιῶν τροχούς, δύο μεν γῆς, θαλάττης δε τρεῖς,

Welk stijlfiguur herken in je in deze woorden?
δύο μὲν γῆς, θαλάττης δὲ τρεῖς

Welke afbeelding geeft de tekst hier het meest correct weer?

1. 
2. 
3. 
4. 

ὥστε ἄβατον ἀνθρώποις ἦν τε πεδίον ∙

πλοῖα γαρ και το πλεῖν οὔπω τότε ἦν.

Ποσειδῶν δε αὐτoς την ἐν μέσῳ νῆσον ἐκόσμει · 

πηγας γαρ δύο ἐδίδου, την μεν θερμην, ψυχραν δε ἑτέραν.

Welk stijlfiguur herken in je in deze woorden?
ην μεν θερμην, ψυχραν δε ἑτέραν

Welk stijlfiguur herken in je in deze woorden?
την μεν θερμην, ψυχραν δε ἑτέραν

Πᾶσα ἡ νῆσος Ἀτλαντις και ἡ θάλαττα Ἀτλαντικη ἐλέγετο,

ὅτι τῷ πρώτῳ βασιλεῖ τo ὄνομα ἦν Ἄτλας.

Ἡ δε νῆσος αὐτη παρεῖχε πλείστας τοῦ βίου κατασκευάς, 

πρῶτον μεν τον ὀρείχαλκον – πλην χρυσοῦ τιμιώτατον τότε ὄντα – 

Wat is de kern van ὄντα

1. πρῶτον
2. ὀρείχαλκον
3. χρυσοῦ
4. τιμιώτατον

ἔπειτα δε ὕλην τε και ἄνθη, τέλος δε ἐλέφαντας.

De bewoners leven gelukkig gedurende vele generaties. Intussen wordt ook de scheepvaart uitgevonden en de

burgers werken zelf aan de verfraaiing van hun eiland met schitterende bouwwerken.

Hierdoor groeit Atlantis uit tot een hoogstaande beschaving.

Ἐν δε ταύτῃ τῇ Ἀτλαντίδι νήσῳ μεγάλη και θαυμαστη δύναμις τοῖς βασιλεῦσιν ἦν.

Waarom is τοῖς βασιλεῦσιν datief?

Ἦρχον μεν ἁπάσης τῆς νήσου, ἐκράτουν δ’ ἄλλων νήσων και μερῶν τῆς ἠπείρου·

ἐν τῇ Λιβύῃ μεν μέχρι Αἰγύπτου, ἐν τῇ Εὐρώπῃ δε μέχρι Τυρρηνίας.

Het gaat de bewoners van Atlantis goed tot de goddelijke aanwezigheid in hen verzwakt en de menselijke

gebreken de overhand krijgen: ambitie en overmoed nemen sterk toe. En dat kunnen de goden niet ongestraft

laten gebeuren…

Ὑστέρῳ δε χρόνῳ οἱ θεοι ταύτην την ὕβριν οὐκέτ’ ἔφερον 

και σεισμοῖς τε και κατακλυσμοῖς τους Ἀτλαντικους ἐτιμώρουν· 

ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ και νυκτι ἡ Ἀτλαντις νῆσος κατα της θαλάττης δῦσα ἠφανίσθη.