De trans-Atlantische slavernij: een zwarte bladzijde uit de geschiedenis

Ga lekker zitten, boek op tafel.


Toetsen


werken


1 / 13
volgende
Slide 1: Slide
newEditorGeschiedenisMiddelbare schoolvmbo b, k, gLeerjaar 2

In deze les zitten 13 slides, met interactieve quiz en tekstslides.

Dit is niet oké

Onderdelen in deze les

Ga lekker zitten, boek op tafel.


Toetsen


werken


Deze slide heeft geen instructies

Slavernij

Deze slide heeft geen instructies

Wat weet jij al over slavernij en kolonies?

Deze slide heeft geen instructies

Leerdoel van deze les

Aan het einde van deze les kun je uitleggen hoe de slavenhandel ontstond, waarom het bij de tijd hoort van de pruiken en revoluties, hoe het leven op de plantages eruitzag en waarom de slavernij werd afgeschaft.

Deze slide heeft geen instructies

Europese ontdekkingsreizen en kolonies

Vanaf de 16e eeuw gingen Europese landen naar overzeese gebieden. Ze stichtten kolonies om geld te verdienen met producten als suiker en koffie.

In de tijd van de ontdekkingsreizen begonnen Europese landen overzee gebieden te veroveren. Ze stichtten daar kolonies waar ze veel geld wilden verdienen met producten als suiker, koffie, katoen en tabak. Om dat te kunnen doen, hadden ze heel veel arbeiders nodig. Omdat het werk zwaar was en Europeanen het niet zelf wilden doen, werden miljoenen mensen uit Afrika tot slaaf gemaakt en naar Amerika vervoerd. Zo begon de periode van de slavernij.

Het begin van de slavernij

Slavernij bestond al in Afrika. Europeanen maakten de handel grootschalig en kochten/sloten miljoenen mensen uit Afrika als slaaf.

Slavernij bestond overigens al vóór de komst van de Europeanen. In verschillende Afrikaanse samenlevingen konden mensen al slaaf worden, bijvoorbeeld als straf, of als ze krijgsgevangene waren. Maar toen de Europeanen in de 16e eeuw begonnen te handelen in mensen, kreeg slavernij een heel andere schaal. Het werd een groot, georganiseerd handelssysteem waar enorme winsten mee werden gemaakt

De driehoekshandel

De Middelpassage

Hoe werkte het?

Europese schepen vervoerden producten naar Afrika, ruilden die voor mensen, en brachten hen naar Amerika.

De reis over de Atlantische Oceaan was gevaarlijk. Slaven zaten opgesloten, leden honger en velen stierven onderweg.

Die handel wordt de driehoekshandel genoemd, omdat de schepen een driehoekige route voeren tussen Europa, Afrika en Amerika. Vanuit Europa vertrokken schepen vol met wapens, stoffen, drank en andere producten. Die goederen werden aan de kust van Afrika geruild voor mensen — mannen, vrouwen en kinderen die door Afrikaanse handelaren gevangen waren genomen of verkocht. Daarna begon de vreselijke Middelpassage, de reis over de Atlantische Oceaan naar Amerika.

De omstandigheden aan boord waren verschrikkelijk. De mensen zaten vastgeketend, kregen weinig te eten of te drinken, en hadden nauwelijks lucht of ruimte. Veel slaven stierven tijdens de reis door ziekte, honger of mishandeling. Wie het overleefde, werd bij aankomst verkocht op slavenmarkten en kwam terecht op plantages in Amerika of het Caribisch gebied.

Deze slide heeft geen instructies

Leven op de plantages

Slaven werkten van zonsopkomst tot zonsondergang op plantages in Amerika en het Caribisch gebied. Het werk was zwaar; ze hadden geen rechten en werden vaak gestraft.

Op de plantages moesten de slaven van zonsopkomst tot zonsondergang werken, vaak in brandende hitte. Het werk was zwaar en het leven hard. Ze werden geslagen als ze niet snel genoeg werkten of als ze probeerden te ontsnappen. Hun eten was slecht, hun huizen waren eenvoudige hutten, en ze hadden geen enkel recht of vrijheid. Toch probeerden veel slaven, ondanks alle ellende, manieren te vinden om hun cultuur, hun muziek en hun geloof levend te houden. Sommigen wisten te ontsnappen en vormden groepen vrijgemaakte slaven, ook wel marons genoemd.

Strijd voor vrijheid

Ondanks het zware leven hielden slaven hun cultuur en geloof levend. Sommigen ontsnapten en vochten voor vrijheid; anderen, de abolitionisten, streden voor afschaffing van de slavernij. Doordat ze in Frankrijk meer gelijkheid wouden gingen ze ook anders denken over slavernij en ze vonden het niet bij hun geloof passen.

Langzamerhand begonnen steeds meer mensen, vooral in Europa, te twijfelen aan de slavernij. Ze vonden het onmenselijk dat mensen als bezit werden behandeld. Deze groep mensen werd de abolitionisten genoemd — ze streden voor de afschaffing van de slavernij. Bekende abolitionisten waren bijvoorbeeld Olaudah Equiano, een voormalige slaaf die zijn levensverhaal opschreef om te laten zien hoe wreed de slavernij was. Dit had te maken met de verlichting. De revolutie dat iedereen gelijk behandeld moest worden.

De afschaffing van de slavernij

Langzaam keerden steeds meer landen zich tegen slavernij. Nederland schafte slavernij in 1863 af, maar echte vrijheid kwam pas later.

In de loop van de 18e eeuw begonnen steeds meer landen de slavernij af te schaffen. Groot-Brittannië verbood de slavenhandel al in 1807 en schafte de slavernij zelf af in 1833. Nederland volgde pas later: de slavernij in de Nederlandse kolonies, zoals Suriname en op de Antillen, werd pas in 1863 officieel afgeschaft. Toch moesten de voormalige slaven nog tien jaar doorwerken op de plantages, onder het systeem van zogenaamd “staatstoezicht”. Pas daarna waren ze echt vrij.

Gevolgen van de slavernij

De slavernij liet diepe sporen na. Het beïnvloedt vandaag nog discussies over vrijheid en racisme. Begrip van deze geschiedenis helpt ons naar een rechtvaardigere wereld.

Vandaag de dag is het belangrijk dat we blijven stilstaan bij deze geschiedenis. Slavernij is niet alleen een hoofdstuk uit het verleden, maar heeft ook gevolgen voor hoe we vandaag over vrijheid, gelijkheid en racisme denken. Door te leren over dit onderwerp kunnen we beter begrijpen waarom vrijheid niet vanzelfsprekend is, en waarom respect en rechtvaardigheid zo belangrijk zijn.

Aan het werk uit je werkboek

10

minute

00

second

Deze slide heeft geen instructies