SENECA LUCILIO SUO SALUTEM
S r. 1-5
SENECA LUCILIO SUO SALUTEM
S r. 1-5
Epistulas ad me perferendas tradidisti,
ut scribis,
amico tuo;
S r. 1-5
ut?
gerundi(v)um?
tradid-isti
ik
jij
hij / zij / het
jullie
Epistulas ad me perferendas tradidisti,
ut scribis,
amico tuo;
Epistulas ad me perferendas tradidisti, ut scribis, amico tuo;
deinde admones me,
ne omnia cum eo ad te pertinentia communicem,
quia non soleas ne ipse quidem id facere:
ita eādem epistulā illum et dixisti amicum et negasti.
deinde admones me,
deinde admones me,
ne omnia cum eo ad te pertinentia communicem,
quia non soleas ne ipse quidem id facere:
ita eādem epistulā illum et dixisti amicum et negasti.
deinde admones me, ne omnia ... communicem,
deinde admones me,
ne omnia cum eo ad te pertinentia communicem,
quia non soleas ne ipse quidem id facere:
ita eādem epistulā illum et dixisti amicum et negasti.
deinde admones me, ne omnia cum eo ... communicem,
... omnia ... ad te pertinentia ...
deinde admones me,
ne omnia cum eo ad te pertinentia communicem,
quia non soleas ne ipse quidem id facere:
ita eādem epistulā illum et dixisti amicum et negasti.
quia non soleas ...
quia non soleas ne ipse quidem id facere:
ita eādem epistulā
illum
et dixisti amicum
et negasti.
ita eadem epistula illum et dixisti amicum et negasti.
deinde admones me,
ne omnia cum eo ad te pertinentia communicem,
quia non soleas ne ipse quidem id facere:
ita eādem epistulā illum et dixisti amicum et negasti.
id (r.4)
Wat wordt bedoeld?
ita ... negasti (r.4-5)
Waarom heeft Lucilius ontkend dat iemand een vriend is?
Itaque si proprio illo verbo quasi publico usus es et sic illum amicum vocasti, quomodo omnes candidatos ‘bonos viros’ dicimus, quomodo obvios, si nomen non succurrit, ‘dominos’ salutamus, hac abierit.
Sed si aliquem amicum existimas,
cui non tantundem credis quantum tibi,
vehementer erras et non satis nosti vim verae amicitiae.
Tu vero omnia cum amico delibera,
sed de ipso prius:
post amicitiam credendum est,
ante amicitiam iudicandum.
Wat bedoelt Seneca met 'post amicitiam' precies?
Isti vero praepostero officia permiscent
qui,
contra praecepta Theophrasti,
cum amaverunt
iudicant,
et non amant
cum iudicaverunt.
Benoem het chiasme en het parallellisme
in regel 5-7.
amare (r.7, twee maal)
Met welk werkwoord in het voorafgaande wordt hetzelfde bedoeld?
Isti vero praepostero officia permiscent
qui,
contra praecepta Theophrasti,
cum amaverunt
iudicant,
et non amant
cum iudicaverunt.
Diu cogita
an tibi in amicitiam aliquis recipiendus sit.
Cum placuerit fieri,
toto illum pectore admitte;
tam audaciter cum illo loquere
quam tecum.
tam audaciter cum illo loquere quam tecum (r.9-10)
Welke woorden in het voorafgaande betekenen ongeveer hetzelfde?
Diu cogita
an tibi in amicitiam aliquis recipiendus sit.
Cum placuerit fieri,
toto illum pectore admitte;
tam audaciter cum illo loquere
quam tecum.
Tu quidem ita vive,
ut nihil tibi committas
nisi quod committere etiam inimico tuo possis;
sed quia interveniunt quaedam,
quae consuetudo fecit arcana,
cum amico omnes curas,
omnes cogitationes tuas misce.
Fidelem si putaveris, facies; nam quidam fallere docuerunt, dum timent falli, et illi ius peccandi suspicando fecerunt.
Als je hem zult hebben beschouwd als betrouwbaar, zul je (hem betrouwbaar) maken;
want sommigen hebben (anderen) geleerd te bedriegen, terwijl ze bang zijn bedrogen te worden, en die (mensen) hebben door argwaan te koesteren het recht om een fout te maken verleend (aan anderen).
Quid est
quare ego ulla verba coram amico meo retraham?
Quid est
quare me coram illo non putem solum?
Quidam quae tantum amicis committenda sunt obviis narrant,
et in quaslibet aures quidquid illos urit exonerant;
quidquid illos urit (r.2-3)
Citeer een tekstelement uit tekst c wat de inhoud hiervan weergeeft.
quidam rursus etiam carissimorum conscientiam reformidant et,
si possent,
ne sibi quidem credituri
interius premunt omne secretum.
Neutrum faciendum est;
utrumque enim vitium est,
et omnibus credere et nulli,
sed alterum honestius dixerim vitium,
alterum tutius.
Neutrum ... nulli (r.5-7)
Noteer twee antithesen.
Sic utrosque reprehendas,
et eos qui semper inquieti sunt,
et eos qui semper quiescunt.
Nam illa tumultu gaudens non est industria,
sed exagitatae mentis concursatio,
et haec non est quies,
quae motum omnem molestiam iudicat,
sed dissolutio et languor.
Sic ... languor (r.1-5)
Noteer de antithesen.
Itaque hoc, quod apud Pomponium legi, animo mandabitur:
‘Quidam adeo in latebras refugerunt,
ut putent in turbido esse
quidquid in luce est’.
Wat weet je van de stoïcijnse god?
Inter se ista miscenda sunt:
et quiescenti agendum
et agenti quiescendum est.
Cum rerum natura delibera:
illa dicet tibi
et diem fecisse se et noctem.
Vale.
Inter ... sunt (r.3-4)
Citeer de tekstelementen waarnaar ista verwijst.
Cum ... delibera (r.5)
Zie tekst b, r.3. Wat zegt de overeenkomst over de natura?