3.2 Water in natte gebieden

3.2 Water in natte gebieden

  • Je kunt uitleggen wat een piekafvoer is en hoe deze ontstaat.

  • Je weet wat de gevolgen van een overstroming kunnen zijn.

1 / 14
volgende
Slide 1: Slide
newEditorAardrijkskundeMiddelbare schoolvmbo tLeerjaar 2

In deze les zitten 14 slides, met tekstslides.

time-iconLesduur is: 50 min
Dit is niet oké

Onderdelen in deze les

3.2 Water in natte gebieden

  • Je kunt uitleggen wat een piekafvoer is en hoe deze ontstaat.

  • Je weet wat de gevolgen van een overstroming kunnen zijn.

Deze slide heeft geen instructies

dicteren...

#1

Ontbossing. de bomen, die als opvang en binding werken, houden het water niet meer vast. water loopt zo het landschap uit...

2#

Verstening afgelopen eeuw...

Afvoer van water is directer en sneller.

#3

Klimaatverandering: meer en heftigere regen

Gevolg: de Piekafvoer

De maximale afvoer tijdens een hoogwaterperiode.


Deze slide heeft geen instructies

3.1 opdr. 1,3 en 4

12 minuten in stilte!

Deze slide heeft geen instructies

3.2 Overstromingen bij de zee

  • Je weet wat een 'moesson' is

  • Je begrijpt waarom overstromingen in kustgebieden vaker voorkomen.

Deze slide heeft geen instructies

0-4 minuten

Moessons

start: 2 woorden achter 'moesson' schrijven?


Elke ochtend werd Mira wakker met hetzelfde geluid: het zachte, maar onophoudelijke trommelen van regendruppels op het tinnen dak. Het was het geluid dat haar land elk jaar opnieuw vulde wanneer de moesson kwam—een ritme dat tegelijk geruststellend en beangstigend was.

Ze liep naar het raam en schoof het houten luik opzij. De lucht was zwaar en grijs, alsof de hemel elk moment kon breken. De aarde rook naar natte bladeren en modder, een geur die ze al kende sinds ze klein was. Maar ondanks die vertrouwdheid voelde de moesson nooit simpel. Het was als een bezoeker die welkom was, maar altijd iets onverwachts meebracht.

Op weg naar school plonsde Mira door het water dat tot haar enkels reikte. De kleine straatjes waren veranderd in bruine stroompjes die langzaam richting het grote kanaal liepen. Soms hoorde ze mensen lachen—want regen hoorde bij het leven hier—maar soms hoorde ze ook bezorgde stemmen. Over daken die leken te lekken. Over oogsten die misschien te nat zouden worden. Over water dat te snel steeg.

Op school zaten ze met z’n allen dicht bij elkaar, luisterend naar de regen die op het dak tikte als een hartslag. Juf zei dat de regen ook goed was: hij bracht leven, liet gewassen groeien, vulde de rivieren. Maar Mira wist dat het soms te veel was. Ze had huizen gezien die deels onder water stonden, en straten die zo snel overstroomden dat zelfs de honden schuilden op de trappen van winkels.

Toch, wanneer ze ’s avonds naar huis liep en de zon héél even doorbrak tussen de wolken, zag ze iets wat haar elke keer weer raakte. De glinstering van licht op het water. De glimlach van haar moeder die thee zette, al moest ze telkens de pannen verplaatsen om druppels op te vangen. De kinderen die met blote voeten in het water speelden alsof het een feestdag was.

Deze slide heeft geen instructies

dicteren...

Deze slide heeft geen instructies

3.2 opdr. 2,5 en 6

15 min. zelfstandig

Deze slide heeft geen instructies