De Droomfabriek · Mixtape 5: Stroom en patroon

DE DROOMFABRIEK · FILMROL 5

Stroom en patroon

Elektronica, minimal en ambient: van theremin en tape tot drone en techno, ca. 1945-2024.

1

1 / 27
suivant
Slide 1: Slide
newEditorMuziekMuziekgeschiedenisHBOStudiejaar 1-4

Cette leçon contient 27 diapositives, avec quiz interactifs et diapositives de texte.

time-iconLa durée de la leçon est: 60 min
Signaler cette leçon

Introduction

Studenten volgen de elektronische filmmuziek van theremin, schakelingen en tape via Moog, sequencer, giallo, Carpenter en Moroder naar minimal music, drone, industrial en synthwave, en leren hoe herhaling en klank de plaats van de melodie innemen.

Éléments de cette leçon

DE DROOMFABRIEK · FILMROL 5

Stroom en patroon

Elektronica, minimal en ambient: van theremin en tape tot drone en techno, ca. 1945-2024.

1

Image credit: Kimi95 (Italiaanse Wikipedia) / CC BY 3.0, via Wikimedia Commons

DRAAIBOEK · LEERDOEL

Na deze les kun je…

uitleggen hoe elektronische klank vanaf 1945 de filmmuziek veranderde, van theremin en tape via synthesizer en sequencer tot minimal music en drone, en horen hoe patroon en klank de rol van de melodie overnemen.

CENTRALE VRAAG

Wat gebeurt er met filmmuziek als niet de melodie, maar het patroon en de klank zelf centraal staan?

Cet élément n'a pas d'instructions

Aan welke film of serie denk je bij elektronische filmmuziek?

Verwacht Stranger Things, Blade Runner, Drive, Tron, The Social Network, Dune of games. Bewaar het woordweb: aan het eind van de les kunnen de studenten de genoemde titels aan een van de kanten van de filmrol koppelen. Image credit: Kimi95 (Italiaanse Wikipedia) / CC BY 3.0, via Wikimedia Commons

INLEIDING

Klanken die het orkest niet heeft

Rond 1945 zochten componisten klanken voor dromen, waanbeelden en bezoekers uit de ruimte. Ze vonden ze in de theremin, in zelfgebouwde schakelingen en in geknipte tape. De synthesizer bestond nog niet.

De les volgt drie kanten. Akte 1: elektronische klank vóór de synthesizer. Akte 2: de synthesizer wordt vanaf 1971 een gewoon filminstrument, goedkoper dan een orkest en door één muzikant te bespelen. Akte 3: de aandacht verschuift van melodie naar patroon en klank, en componeren, produceren en geluid ontwerpen lopen in elkaar over. Image credit: Renato Toppo / Publiek domein, via Wikimedia Commons

AKTE 1 · SCÈNE 01   ·   1945-1956 · LOS ANGELES, NEW YORK

Theremin en circuits

  • De theremin (Lev Termen, ca. 1920) speel je zonder aanraken: twee antennes voor toonhoogte en volume

  • In Hollywood klinkt hij bij een verwarde geest: Spellbound (1945) van Hitchcock, muziek van Miklós Rózsa

  • Louis en Bebe Barron laten zelfgebouwde circuits geluid maken en bewerken dat met bandmanipulatie

  • Forbidden Planet (1956): de eerste film met een volledig elektronische score

Forbidden Planet

Miklós Rózsa

Spellbound (1945)

Louis en Bebe Barron

Forbidden Planet (1956)

Theremin in Spellbound en The Lost Weekend (beide 1945) bespeeld door Samuel Hoffman; Rózsa won een Oscar voor Spellbound. Bernard Herrmann zette in The Day the Earth Stood Still (1951) twee theremins in een orkest. De Barrons kregen een bandrecorder als huwelijkscadeau, werkten mee aan Williams Mix van John Cage en bouwden circuits naar Cybernetics van Norbert Wiener, die ze belastten tot ze doorbrandden. Een advocaat van de muzikantenbond liet "Electronic Music" in de aftiteling veranderen in "Electronic Tonalities", waardoor de score niet kon meedingen naar een Oscar.

Luistertips:

Miklós Rózsa – Spellbound: De theremin zingt als een verwarde stem boven het orkest.Louis en Bebe Barron – Forbidden Planet: Geen instrument te bekennen: alleen schakelingen en bandrecorders.

Image credit: Loew's International, kunstenaar onbekend / Publiek domein, via Wikimedia Commons

AKTE 1 · SCÈNE 02   ·   1963-1972 · LONDEN, MOSKOU

Knippen en plakken: tape en ANS

  • De BBC Radiophonic Workshop (1958) werkt met bandrecorders en oscillatoren

  • Delia Derbyshire maakt in 1963 het thema van Doctor Who: elke toon apart opgenomen, op lengte geknipt en geplakt

  • Componist Ron Grainer wil haar als medecomponist noemen; de BBC staat het niet toe

  • In Moskou teken je klank met licht op de ANS-synthesizer: Solaris (1972), muziek van Eduard Artemjev

Delia Derbyshire

Doctor Who (1963)

LUISTERTIP Elke toon apart op band geknipt: luister naar de overgangen tussen de stukjes.

Toonhoogte veranderde Derbyshire door de band sneller of langzamer af te spelen; bas, melodie en andere lagen stonden op aparte banden die tegelijk werden gestart. Pas in 2013, bij de aflevering voor het vijftigjarig bestaan, stond haar naam op het scherm. In 1969 richtten Tristram Cary, Peter Zinovieff en David Cockerell EMS op (de VCS3). De ANS is genoemd naar Aleksandr Nikolajevitsj Skrjabin; Artemjev mengde de klanken in Solaris met een koraalvoorspel van Bach. Image credit: Loz Pycock / CC BY-SA 2.0, via Wikimedia Commons

“

Did I really write this?

Most of it.

RON GRAINER (VRAAG) EN DELIA DERBYSHIRE (ANTWOORD), 1963

Grainer herkende zijn eigen melodie nauwelijks terug. In de vroege elektronische muziek deden technici, vaak vrouwen, een groot deel van het creatieve werk, terwijl de naam van de componist op de partituur stond. Vraag: wie is de componist van dit thema? Image credit: Loz Pycock / CC BY-SA 2.0, via Wikimedia Commons

Waarom kon de score van Forbidden Planet niet meedingen naar een Oscar?

A

De film kwam te laat uit

B

De muziekbond liet “Electronic Music” veranderen in “Electronic Tonalities”

C

Er stond geen componist op de partituur

D

De Barrons gebruikten bestaande muziek

B. De Barrons waren geen lid van de Amerikaanse muzikantenbond. Hun werk kreeg daardoor geen erkenning als muziek. Image credit: Kimi95 (Italiaanse Wikipedia) / CC BY 3.0, via Wikimedia Commons

Hoe gaf Delia Derbyshire de tonen van Doctor Who een andere hoogte?

A

Met een klavier op een synthesizer

B

Door de band sneller of langzamer af te spelen

C

Met een theremin

D

Door een orkest te laten spelen

B. Er was geen synthesizer en geen gespeeld instrument: alleen oscillatoren, gefilterde ruis, band, schaar en plakband. Image credit: Kimi95 (Italiaanse Wikipedia) / CC BY 3.0, via Wikimedia Commons

DE DROOMFABRIEK · FILMROL 5

De synthesizer neemt het over

Moog, sequencers, progrock, horror en disco.

2

Image credit: Pete Brown / CC BY 2.0, via Wikimedia Commons

AKTE 2 · SCÈNE 03   ·   1968-1982 · NEW YORK

Bach op de Moog

  • Robert Moog bouwt de modulaire synthesizer: oscillator, filter en envelope, verbonden met snoeren

  • Wendy Carlos neemt voor Switched-On Bach (1968) elke stem apart op

  • Voor A Clockwork Orange (1971) zet ze Purcell op de Moog en laat ze Beethoven zingen met een vocoder

  • In The Shining (1980) klinkt de Dies irae in een synthesizerklank

Wendy Carlos

Wendy Carlos

A Clockwork Orange (1971)

Carlos en Elkind

The Shining (1980)

Kernidee van Moog: spanningsbesturing, waardoor elke module door een elektrische spanning (bijvoorbeeld het klavier) wordt geregeld. Switched-On Bach, met producer Rachel Elkind, won drie Grammy’s. Het titelstuk van A Clockwork Orange is een bewerking van Purcells Music for the Funeral of Queen Mary (1695). In The Shining volgen Carlos en Elkind de Dies irae in de vorm van Berlioz’ Symphonie fantastique. Voor Tron (1982) combineerde Carlos synthesizers met het London Philharmonic Orchestra, een koor en het orgel van de Royal Albert Hall.

Luistertips:

Wendy Carlos – A Clockwork Orange: Purcell op de Moog: barokke rouwmuziek wordt onheilspellend.Carlos en Elkind – The Shining: Zoek de oude Dies irae-melodie in het elektronische klankbeeld.

Image credit: V.L. Smith / Bay Area Reporter / Publiek domein, via Wikimedia Commons

AKTE 2 · SCÈNE 04   ·   1977-1992 · BERLIJN, LONDEN

Sequencers en de nacht

  • Tangerine Dream (West-Berlijn) werkt met een sequencer: een kort patroon dat eindeloos doorloopt

  • Voor Sorcerer (1977) schrijven ze muziek op basis van het script; William Friedkin monteert de film op de muziek

  • Vangelis schrijft niets uit: hij kijkt naar de beelden en speelt direct in

  • Blade Runner (1982): de Yamaha CS-80, lange akkoorden met veel galm

Tangerine Dream

Sorcerer (1977)

Pulserende sequencerpatronen: de motor van de jaren-tachtigthriller.

Vangelis

Blade Runner (1982)

Galm en zwevende akkoorden: een stad in regen en neon.

Friedkin hoorde Tangerine Dream in een vervallen kerk in het Zwarte Woud. Christopher Franke, oorspronkelijk drummer, bediende de sequencer; het principe is al te horen op Phaedra (1974). Daarna onder meer Thief (1981), Risky Business (1983) en de Amerikaanse versie van Legend (1985). Vangelis won een Oscar met Chariots of Fire (1981). De CS-80 reageerde op aanslag, ook na het aanslaan, en had een strip om de toon te laten glijden. In het liefdesthema van Blade Runner speelt Dick Morrissey saxofoon. De soundtrack verscheen pas in 1994 officieel. Image credit: NikolasforWiki / CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons

AKTE 2 · SCÈNE 05   ·   1970-1978 · ROME

Giallo: Goblin en de progrockhorror

  • Giallo: Italiaanse moordthriller, genoemd naar de gele omslagen van goedkope detectives

  • Ennio Morricone zet in 1970 een slaapliedje tegenover de dreiging van de moordenaar

  • Dario Argento laat de progrockband Goblin de muziek voor Profondo rosso (1975) schrijven

  • Suspiria (1977): celesta, Moog, bouzouki, tabla’s en fluisterende stemmen in steeds dikkere lagen

Claudio Simonetti

Ennio Morricone

L’uccello dalle piume di cristallo (1970)

Goblin

Suspiria (1977)

De giallo bloeide tussen 1968 en 1978. Bij Morricone schuiven ademhaling, gefluister en atonale uitbarstingen tussen het geneuriede liedje. Voor Profondo rosso was eerst Giorgio Gaslini gevraagd; na een ruzie vertrok hij. Goblin: Claudio Simonetti (toetsen), Massimo Morante (gitaar), Fabio Pignatelli (bas). Daarna de Europese versie van Dawn of the Dead (1978), in Europa Zombi. Korte, herhaalde riffs en een ritmesectie vervangen lange melodieën en tremolo’s in de strijkers.

Luistertips:

Ennio Morricone – L’uccello dalle piume di cristallo: Een slaapliedje dat steeds onheilspellender wordt.Goblin – Suspiria: Celesta, fluisterstemmen en synthesizer: luister met het licht uit.

Image credit: Alessandroferri / CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons

AKTE 2 · SCÈNE 06   ·   1976-1984 · LOS ANGELES

Carpenter: vijf tellen angst

  • Regisseur John Carpenter schrijft zelf de muziek, omdat er geen geld is voor een componist

  • Het thema van Halloween (1978) staat in een vijfkwartsmaat: het motief valt steeds net anders

  • Drie bouwstenen: een ostinato, een lage bromtoon en een plotselinge klap

  • Zijn voorbeeld is Bernard Herrmann (Filmrol 2)

John Carpenter

John Carpenter

Assault on Precinct 13 (1976)

John Carpenter

Halloween (1978)

Voor Halloween kreeg Carpenter in totaal 10.000 dollar, voor regie, script en muziek samen. Hij leerde de maatsoort van zijn vader, een muziekdocent; je kunt hem ook als 10/8 tellen. De score was volgens hem in drie dagen klaar. Vanaf Escape from New York (1981) werkte hij met geluidsontwerper Alan Howarth. Charles Bernstein nam de aanpak over in A Nightmare on Elm Street (1984). In 2015 bracht Carpenter Lost Themes uit, muziek voor films die niet bestaan.

Luistertips:

John Carpenter – Assault on Precinct 13: Een strak elektronisch ritme en één riff: meer is niet nodig.John Carpenter – Halloween: Tel het pianomotief: vijf tellen, steeds opnieuw.

Image credit: Super Festivals (Flickr) / CC BY 2.0, via Wikimedia Commons

Waarom blijft het thema van Halloween zo onrustig?

A

Het tempo versnelt steeds

B

Het staat in een maat van vijf tellen

C

Er speelt een groot orkest

D

De melodie verandert elke maat

B. Omdat de maat een tel “te lang” is, valt het begin van het motief steeds net anders dan je verwacht. Laat de groep meetellen. Image credit: Pete Brown / CC BY 2.0, via Wikimedia Commons

AKTE 2 · SCÈNE 07   ·   1977-1986 · MÜNCHEN, LOS ANGELES

Disco in de bioscoop

  • Giorgio Moroder maakt in München met Donna Summer I Feel Love (1977): een pulserende sequencerbas

  • Chase uit Midnight Express (1978) is gebouwd als een discotrack, en wint een Oscar

  • Synthesizer, drumcomputer en popsong worden het geluid van Hollywood in de jaren 80

  • Harold Faltermeyer maakt van Axel F een instrumentale wereldhit

Giorgio Moroder

Giorgio Moroder

Midnight Express (1978)

Harold Faltermeyer

Beverly Hills Cop (1984)

In Chase blijft het tempo gelijk: de spanning komt uit de onophoudelijke herhaling, niet uit een versnelling. Moroder schreef Call Me (Blondie) voor American Gigolo (1980), werkte aan Cat People (1982, titelnummer David Bowie) en Scarface (1983), en won Oscars voor Flashdance... What a Feeling en Take My Breath Away. Faltermeyer werkte als toetsenist voor Moroder, ook bij Midnight Express, en schreef daarna Fletch en Top Gun (1986). Jan Hammer en Miami Vice: Filmrol 8. De popsong in de film: Filmrol 4.

Luistertips:

Giorgio Moroder – Midnight Express: De sequencer als hartslag van een vlucht.Harold Faltermeyer – Beverly Hills Cop: Springerige synthmelodie op een strakke drumcomputer: een filmthema als dancehit.

Image credit: Andy Witchger / CC BY 2.0, via Wikimedia Commons

Wat deed William Friedkin met de muziek van Tangerine Dream voor Sorcerer?

A

Hij liet een orkest de muziek naspelen

B

Hij monteerde delen van de film op de muziek

C

Hij gebruikte alleen de titelmuziek

D

Hij liet de band de film eerst zien

B. Tangerine Dream had alleen het script gekregen en geen meter film gezien. Normaal komt de muziek pas na de montage. Image credit: Pete Brown / CC BY 2.0, via Wikimedia Commons

DE DROOMFABRIEK · FILMROL 5

Patroon en textuur

Minimal music, drone, industrial en de terugkeer van de jaren tachtig.

3

Image credit: Paul Anthony / CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

AKTE 3 · SCÈNE 08   ·   1982-2019 · NEW YORK, LONDEN, BERLIJN

Herhaling als motor

  • Minimal music: korte patronen die vaak herhaald worden en langzaam veranderen

  • Philip Glass bouwt zijn stijl uit snel herhaalde arpeggio’s

  • Koyaanisqatsi (1982) heeft geen dialoog en geen verhaal: beeld en muziek dragen de film samen

  • Michael Nyman bouwt in The Draughtsman’s Contract (1982) op baslijnen van Purcell

Philip Glass

Philip Glass

Koyaanisqatsi (1982)

Michael Nyman

The Draughtsman’s Contract (1982)

Minimal music ontstond in de jaren 60 in New York (La Monte Young, Terry Riley, Steve Reich, Glass). Glass studeerde bij Nadia Boulanger en werkte met Ravi Shankar. In het titelstuk van Koyaanisqatsi zingt de Nederlandse bas Albert de Ruiter het woord, extreem laag; de titel is Hopi voor ongeveer “leven uit balans”. Nyman gebruikte als een van de eersten het woord minimalisme voor muziek; later The Piano (1993). Na 2000: Clint Mansell (Requiem for a Dream) en Max Richter (On the Nature of Daylight, gebruikt in Shutter Island en Arrival).

Luistertips:

Philip Glass – Koyaanisqatsi: Een diepe basstem herhaalt het woord: beeld en muziek dragen samen.Michael Nyman – The Draughtsman’s Contract: Een baslijn van Purcell, versterkt en opgejaagd.

Image credit: Pasquale Salerno / CC BY-SA 2.0, via Wikimedia Commons

AKTE 3 · SCÈNE 09   ·   2007-2023 · REYKJAVÍK, BERLIJN, LONDEN

Klank in plaats van melodie

  • Geen thema om na te zingen, maar een klankveld dat langzaam van kleur verandert

  • Inspiratie uit ambient, drone en de muziek van Penderecki en Ligeti

  • Jonny Greenwood (Radiohead) laat strijkers in clusters en kwarttonen schuiven

  • Veel van deze componisten komen uit de rock, experimentele pop of elektronica

Jóhann Jóhannsson

Arrival (2016)

Mica Levi

Under the Skin (2013)

Hildur Guðnadóttir

Joker (2019)

Greenwood: There Will Be Blood (2007), mocht niet meedingen naar een Oscar omdat hij eerder werk verwerkte. Jóhannsson (Reykjavík, 1969-2018) maakte met Denis Villeneuve Prisoners, Sicario en Arrival. Mica Levi (Guildhall) schreef voor Jonathan Glazer Under the Skin (2013) en The Zone of Interest (2023), met opvallend weinig muziek. Guðnadóttir (cello) werkte met Jóhannsson, maakte Chernobyl (2019) met geluiden uit een stilgelegde kerncentrale, en schreef de muziek voor Joker vóór de opnamen; Joaquin Phoenix bewoog erop. Ze won een Oscar.

Luistertips:

Jóhann Jóhannsson – Arrival: Bewerkte stemmen klinken als een taal die je niet kent.Mica Levi – Under the Skin: Glijdende strijkers: vreemd, lichamelijk en ontstemd.Hildur Guðnadóttir – Joker: De cello was er eerst; de acteur bewoog erop.

Image credit: Quejaytee / CC BY 4.0, via Wikimedia Commons

AKTE 3 · SCÈNE 10   ·   2010-2024 · LOS ANGELES, PARIJS

Uit de studio

  • Trent Reznor (Nine Inch Nails, industrial) en Atticus Ross winnen een Oscar met The Social Network (2010)

  • Geen partituur: ze bouwen laag voor laag in de studio, op de grens van sounddesign

  • Daft Punk combineert voor Tron: Legacy (2010) orkest, synthesizers en dansritmes

  • Het verschil tussen filmscore en elektronische plaat vervaagt

Trent Reznor

Reznor en Ross

The Social Network (2010)

Daft Punk

TRON: Legacy (2010)

In Hand Covers Bruise staat een kwetsbare piano tegenover een onrustige klanklaag: slim en eenzaam tegelijk. Daarna voor Fincher The Girl with the Dragon Tattoo en Gone Girl, met Jon Batiste Soul (2020, tweede Oscar) en technomuziek voor Challengers (2024). Tron: Legacy is het vervolg op Tron (1982) van Wendy Carlos; arrangeur Joseph Trapanese hielp Daft Punk met het orkest. Derezzed klinkt in een club waar het duo zelf als dj te zien is.

Luistertips:

Reznor en Ross – The Social Network: Een eenzame pianolijn boven een groeiende brom.Daft Punk – TRON: Legacy: Een Franse dance-act scoort een Disneyfilm.

Image credit: Rob Sheridan / CC BY-SA 2.0, via Wikimedia Commons

AKTE 3 · SCÈNE 11   ·   2011-2014 · LOS ANGELES

Terug naar 1984: synthwave

  • Synthwave (vanaf ca. 2010) grijpt terug op de analoge synthesizerklank van de jaren 80

  • Cliff Martinez, ex-drummer van de Red Hot Chili Peppers, schrijft koele ambient voor Drive (2011)

  • Disasterpeace maakt voor It Follows (2014) een harde score in de geest van Carpenter

  • De synthesizer is zelf een klank geworden die aan een tijdperk herinnert

Cliff Martinez

Cliff Martinez

Drive (2011)

Disasterpeace

It Follows (2014)

Martinez werkte vooral voor Steven Soderbergh; voor Solaris (2002) gebruikte hij onder meer de Cristal Baschet. In Drive vulde Nicolas Winding Refn de score aan met synthpop van onder anderen Kavinsky en College. Disasterpeace (Rich Vreeland) maakte eerder gamemuziek, onder meer voor Fez (2012). Stranger Things (2016), van Kyle Dixon en Michael Stein (S U R V I V E): Filmrol 8.

Luistertips:

Cliff Martinez – Drive: Koele synthvlakken: de nacht als ambient.Disasterpeace – It Follows: Carpenter dertig jaar later: harde synths die blijven achtervolgen.

Image credit: Raffi Asdourian / CC BY 2.0, via Wikimedia Commons

Wat was ongewoon aan de manier waarop de muziek van Joker ontstond?

A

Ze werd pas na de montage geschreven

B

Ze werd geschreven vóór de opnamen; de acteur bewoog erop

C

Ze werd volledig geïmproviseerd tijdens de première

D

Ze bestaat alleen uit bestaande klassieke muziek

B. Gewoonlijk komt de muziek na de montage. Vergelijk met Sorcerer, waar Friedkin de film op de muziek monteerde. Image credit: Paul Anthony / CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

1

Forbidden Planet

2

Drive

3

A Clockwork Orange

4

Doctor Who (tv)

5

Halloween

6

Koyaanisqatsi

Zet deze films in de goede volgorde.

1956, 1963, 1971, 1978, 1982, 2011. Image credit: Paul Anthony / CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Vul in

De theremin bespeel je zonder hem aan te raken. Delia Derbyshire maakte het thema van Doctor Who met tape en oscillatoren. Tangerine Dream liet een sequencer korte patronen herhalen. Het thema van Halloween staat in een maat van vijf tellen. Minimal music bestaat uit korte patronen die vaak worden herhaald.

theremin
tape
sequencer
vijf
herhaald
vocoder
een orkest
drumcomputer
drie
gevarieerd

Image credit: Paul Anthony / CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Kies een scène uit een recente film of serie. Welk elektronisch middel uit deze les hoor je, en wat doet het met het beeld?

Slotopdracht. Goede antwoorden noemen een concreet middel (ostinato, sequencerpatroon, drone, cluster, bewerkte stem, analoge synthklank) en koppelen het aan een fragment uit de les. Gebruik eventueel het woordweb van het begin. Image credit: Paul Anthony / CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

DRAAIBOEK · BEGRIPPEN

Begrippen

Theremin: elektronisch instrument dat je bespeelt zonder het aan te raken

Bandmanipulatie: tape versnellen, vertragen, omkeren, knippen en plakken

Oscillator: schakeling die een elektrische trilling en dus een toon opwekt

Vocoder: zet de klankkleur van een stem op een synthesizer over

Sequencer: herhaalt korte patronen van tonen automatisch

Giallo: Italiaanse moordthriller, genoemd naar gele detectiveboekjes

Ostinato: steeds herhaald kort motief of ritme

Drumcomputer: speelt programmeerbare drumritmes

Minimal music: korte patronen, vaak herhaald, die langzaam veranderen

Arpeggio: akkoord waarvan de tonen na elkaar klinken

Drone: lang aangehouden toon of klankveld als basis

Cluster: akkoord van tonen die vlak naast elkaar liggen

Sounddesign: geluid ontwerpen, op de grens van muziek en effect

Synthwave: muziek vanaf ca. 2010 die de jaren-80-synthklank nabootst

Cet élément n'a pas d'instructions